کمبود خواب میتواند همه جنبههای زندگی، از جمله آمادگی جسمانی، را مختل کند. عملکرد ورزشی هم در کوتاهمدت(۵)(۶) و هم در بلندمدت آسیب میبیند:
اختلال در یادگیری مهارت: توانایی ایجاد ارتباطهای دقیق مغز و عضله، مانند نواختن ساز یا پرتاب دقیق توپ، با کمبود خواب کاهش مییابد و کاهش ساخت میلین ممکن است نقش داشته باشد.(۷) تمرکز کمتر نیز تکرار صحیح حرکت را دشوار میکند.
کاهش تمرکز:(۸) مشکل تمرکز فقط کار ذهنی را مختل نمیکند؛ در تمرین و مسابقه نیز مانع ارائه بیشترین توان میشود.
افزایش التهاب:(۹)(۱۰) التهاب خطر آسیب را بالا میبرد. حتی درد خفیف(۱۱) میتواند خلق را بدتر، خستگی ذهنی و جسمی را بیشتر و تمرکز را ضعیفتر کند.
اختلال پیامرسانی انسولین: سوختوساز گلوکز مختل میشود.(۶)(۱۲)(۱۳)(۱۴)(۱۵) گلوکز یکی از سوختهای اصلی بدن است؛ استفاده ناکارآمد از آن خستگی را جلو میاندازد و خطر دیابت را افزایش میدهد.(۱۶)(۱۷)(۱۸)
آسیب به سلامت قلبوعروق: خواب ناکافی با خطر بیشتر بیماری قلبیعروقی ارتباط دارد.(۱۹) اختلال سوختوساز گلوکز احتمالاً یکی از علتهاست.
کاهش عضلهسازی: هنوز مشخص نیست ساخت عضله هنگام خواب بیشتر از بیداری باشد، اما میدانیم کمبود خواب رشد عضله را مختل میکند.(۶) کاهش تولید تستوسترون(۲۰)(۲۱)(۲۲)(۲۳)(۲۴) و افزایش خستگی، که شدت و مدت تمرین را محدود میکند، از سازوکارهای احتمالیاند.
کمبود خواب علاوه بر افت عملکرد، افزایش چربی را نیز تسهیل میکند.(۲۵) علت اصلی ساده است: با خواب کمتر، معمولاً غذای بیشتری خورده میشود. حتی محرومیت نسبی از خواب میتواند دریافت اختیاری انرژی را حدود ۲۰٪ افزایش دهد.(۱۵) بدن نیز ممکن است چربی کمتری و بافت عضلانی بیشتری بسوزاند.(۲۵)
دو علت رایج خواب ناکافی، استرس و اختصاصندادن زمان کافی به خواب است. جبران خواب در آخر هفته کارایی محدودی دارد. درد،(۲۶)(۲۷) آپنه خواب و انواع بیخوابی نامرتبط با استرس نیز کمتر شایع اما دشوارترند.