میل جنسی

صبح همراه صبحانه ۲ تا ۳ گرم ماکا مصرف کنید. اگر پس از یک ماه مشکل برطرف نشد، روزانه ۱۸۰۰ تا ۳۰۰۰ میلی‌گرم جینسینگ پاناکس اضافه کنید. از مقدار پایین‌تر شروع کنید و پیش از افزایش چند هفته صبر کنید. اگر مقدار بالاتر پس از چند هفته مزیتی نداشت، به مقدار پایین‌تر برگردید.

صبح همراه صبحانه ۲ تا ۳ گرم ماکا مصرف کنید. اگر پس از یک ماه مشکل برطرف نشد، روزانه ۷۵۰ میلی‌گرم تریبولوس ترستریس را در سه وعده ۲۵۰ میلی‌گرمی اضافه کنید.

ابتدا مطمئن شوید سطح فعالیت شما با سلامت قلب‌وعروق سازگار است. مؤسسه ملی سلامت آمریکا و سازمان‌های دیگر برای فعالیت بدنی راهنماهای مفیدی دارند.

روزانه ۱۸۰۰ تا ۳۰۰۰ میلی‌گرم جینسینگ پاناکس مصرف کنید. از مقدار کمتر شروع کنید، چند هفته پیش از افزایش صبر کنید و اگر مقدار بیشتر تغییری ایجاد نکرد، دوباره مقدار کمتر را مصرف کنید.

روزانه ۱۵۰۰ تا ۶۰۰۰ میلی‌گرم آرژینین مصرف کنید. از مقدار کمتر شروع کنید و چند هفته پیش از افزایش صبر کنید. اگر مقدار بالاتر پس از چند هفته مزیت بیشتری نداشت، به مقدار کمتر برگردید.

اگر ناراحتی گوارشی، سردرد یا خارش رخ داد، مقدار روزانه را به چند وعده با فاصله دست‌کم چهار ساعت تقسیم کنید. مصرف همراه غذا نیز ممکن است عوارض را کاهش دهد. سیترولین در بدن به آرژینین تبدیل می‌شود، اما شواهد مستقیم کمتری دارد. اگر آرژینین عارضه گوارشی ایجاد کرد، می‌توان سیترولین را با مقدار مشابه آزمایش کرد.

اگر بی‌خوابی ایجاد شد، آرژینین را صبح مصرف کنید. دهان‌شویه ضدعفونی‌کننده ممکن است تبدیل آرژینین به نیتریک‌اکسید را کاهش دهد؛ بنابراین فاصله زمانی زیادی میان آن‌ها قرار دهید.(۲۴)

کاکائو و سیر با وجود اثبات‌نشده‌بودن، ممکن است گزینه‌های کمکی باشند.

یوهیمبین ممکن است کمک کند، اما درمان بلندمدت قابل اتکایی نیست و نباید نامحدود مصرف شود. بهتر است با متخصص دارای مجوز مشورت کنید. دوز روزانه ۱۵ تا ۱۸ میلی‌گرم در سه وعده در بعضی پژوهش‌ها اختلال نعوظ را بهبود داده است. اگر اضطراب، بی‌خوابی یا هر وضعیت حساس به محرک دارید، یوهیمبین مصرف نکنید. در صورت مصرف، دفعات استفاده را تا حد ممکن محدود کنید.

روزانه ۱۵۰۰ تا ۶۰۰۰ میلی‌گرم آرژینین مصرف کنید. از مقدار پایین شروع کنید و تنها پس از چند هفته مقدار را افزایش دهید. اگر مقدار بالاتر سود بیشتری نداشت، به مقدار قبلی برگردید.

در صورت ناراحتی گوارشی، سردرد یا خارش، مقدار را به وعده‌هایی با فاصله دست‌کم چهار ساعت تقسیم کنید یا همراه غذا بخورید. اگر آرژینین ناراحتی گوارشی ایجاد کرد، سیترولین با مقدار مشابه قابل‌بررسی است. اگر بی‌خوابی رخ داد، آرژینین را صبح مصرف کنید. آن را با فاصله زیاد از دهان‌شویه ضدعفونی‌کننده بخورید.(۲۴)

کاکائو و سیر ممکن است به‌عنوان گزینه‌های کمکی آزمایش شوند، اما اثبات نشده‌اند. افزودن روزانه ۱۸۰۰ تا ۳۰۰۰ میلی‌گرم جینسینگ پاناکس نیز ممکن است مفید باشد؛ از مقدار کمتر شروع کنید.

اگر این اقدامات کافی نبود، استفاده گهگاه از یوهیمبین ممکن است کمک کند، اما به دلیل محرک‌بودن خطر بیشتری دارد. مقدار بررسی‌شده ۱۵ تا ۱۸ میلی‌گرم در روز و تقسیم‌شده در سه وعده است. افراد مبتلا به اضطراب، بی‌خوابی یا بیماری تشدیدشونده با محرک نباید آن را مصرف کنند.

این راهنماها معمولاً درباره تمرین بحث نمی‌کنند، اما کمبود پژوهش درباره مکمل‌های اختلال نعوظ، گنجاندن تمرین را مفید می‌کند.

اختلال عملکرد اندوتلیال و در نتیجه جریان خون ناکافی از عوامل رایج اختلال نعوظ است. تمرین یکی از قابل‌اتکاترین راه‌های بهبود عملکرد اندوتلیال است.(۲۵) بیشتر پژوهش‌های اندوتلیال بر عروق کرونر تمرکز دارند، اما انتقال بخشی از این اثرها به عروق مرتبط با نعوظ منطقی است.

در فراتحلیل ۱۱ کارآزمایی تصادفی، تمرین هوازی امتیاز بخش عملکرد نعوظ در شاخص بین‌المللی عملکرد نعوظ یا IIEF-EF را به‌طور متوسط ۲٫۸ امتیاز بهتر کرد؛ فاصله اطمینان ۹۵٪ برابر ۱٫۷ تا ۳٫۹ بود. این تغییر می‌تواند از نظر کیفیت زندگی معنادار باشد.(۲۶)

ناهمگونی پژوهش‌ها متوسط بود؛ یعنی اندازه اثرها تفاوت قابل‌توجهی داشتند. شدت اولیه اختلال یا نوع مداخله می‌تواند این تفاوت را توضیح دهد. بیشتر نتایج، حتی زمانی که از نظر آماری معنادار نبودند، به نفع گروه تمرین بودند. بااین‌حال، بیشتر پژوهش‌ها خطر سوگیری پایینی نداشتند. کورسازی کامل در پژوهش تمرین ممکن نیست و پیامد IIEF نیز خودگزارشی است.

در بعضی پژوهش‌ها، گروه تمرین اطلاعات تغذیه‌ای بیشتری از گروه کنترل دریافت کرد و این موضوع ممکن است بخشی از اثر را توضیح دهد. بااین‌حال، بیشتر پژوهش‌ها مستقل از تغییر رژیم سودی گزارش کردند.

با وجود محدودیت‌ها، سود تمرین هوازی برای عملکرد نعوظ محتمل است، اما نباید انتظار داشت به‌تنهایی تغییری اساسی ایجاد کند؛ بنابراین فعلاً گزینه ثانویه است.

خطر تمرین کاملاً به شرایط فرد بستگی دارد. فردی که بیماری مزمن یا وضعیتی دارد که ورزش را خطرناک می‌کند، باید پیش از تغییر سطح فعالیت با پزشک مشورت کند.

به دلیل کیفیت پایین بعضی پژوهش‌ها و متغیرهای مداخله‌گر، تعیین نوع و مقدار ایدئال دشوار است. می‌توان توصیه‌های شناخته‌شده سلامت قلب‌وعروق را مبنا قرار داد.

بر اساس توصیه مؤسسه ملی سلامت آمریکا، هر مقدار فعالیت از بی‌تحرکی بهتر است و افراد غیرفعال باید به‌تدریج فعالیت را افزایش دهند. حتی ۶۰ دقیقه فعالیت هوازی با شدت متوسط در هفته می‌تواند سودمند باشد.

برای فواید عمده، دست‌کم ۱۵۰ دقیقه فعالیت متوسط یا ۷۵ دقیقه فعالیت شدید در هفته، یا ترکیبی از هر دو، انجام دهید. به‌طور تقریبی، دو دقیقه فعالیت متوسط معادل یک دقیقه فعالیت شدید است.

برای سود بیشتر، می‌توان به ۳۰۰ دقیقه فعالیت متوسط یا ۱۵۰ دقیقه فعالیت شدید در هفته رسید. فعالیت را در طول هفته پخش کنید و حداقل دو روز تمرین تقویت عضلات اصلی بدن انجام دهید. وزنه‌زدن، کش‌های مقاومتی، درازونشست، شنا، یوگا و باغبانی سنگین نمونه‌هایی از این فعالیت‌ها هستند.

جینسینگ پاناکس یا جینسینگ کره‌ای گیاهی با کاربرد سنتی در چین و کره برای افزایش سرزندگی و حال عمومی است.(۲۷) گونه‌های دیگری مانند جینسینگ آمریکایی و جینسینگ چینی نیز در سرده Panax وجود دارند.

توجه به این گیاه برای میل و عملکرد جنسی از جینسنوزیدهای آن ناشی می‌شود که اثرهای زیستی گوناگونی دارند.(۲۸) جینسینگ پاناکس ممکن است تولید نیتریک‌اکسید را افزایش دهد(۲۹) و عملکرد نعوظ را بهتر کند.(۳۰)

مجموع پژوهش‌ها در مردان مبتلا به اختلال نعوظ نشان می‌دهد این گیاه از دارونما مؤثرتر است.(۳۱) یک فراتحلیل کارآزمایی‌های تصادفی در سال ۲۰۲۲، بر پایه سه مطالعه، بهبود اندک عملکرد نعوظ را گزارش کرد.(۳۲) در همان بررسی، توانایی انجام رابطه بر پایه شش مطالعه و گزارش شرکت‌کننده یا شریک او اندکی بهتر شد.

شواهد محدود، بهبود برخی شاخص‌های اسپرم در مردان نابارور را نیز مطرح می‌کنند.(۳۳)

در زنان پیش و پس از یائسگی، چند کارآزمایی تصادفی اثری بر عملکرد کلی جنسی پیدا نکردند،(۳۴)(۳۵)(۳۶) اما ممکن است میل و برانگیختگی افزایش یابد.(۳۵)

در حال حاضر جینسینگ پاناکس برای بهبود نعوظ مردان مبتلا به اختلال نعوظ یک گزینه ثانویه است. در زنان می‌تواند گزینه‌ای امیدوارکننده برای میل و برانگیختگی باشد. برای تعیین قطعیت و اهمیت بالینی اثر به پژوهش بیشتری نیاز است.

برای جزئیات، بخش ایمنی جینسینگ پاناکس را ببینید.

در پژوهش‌های بهبود اختلال نعوظ، میل یا برانگیختگی، روزانه ۱۸۰۰ تا ۳۰۰۰ میلی‌گرم مصرف شده است.

ماکا با نام علمی *Lepidium meyenii* گیاهی از خانواده شب‌بویان و بومی آند مرکزی پرو است.

این گیاه به‌طور سنتی برای افزایش باروری و به‌عنوان محرک جنسی استفاده شده است. پژوهش‌های حیوانی، از جوندگان تا قوچ، بهبود بعضی شاخص‌های عملکرد جنسی و کیفیت اسپرم را نشان داده‌اند.(۴۴)(۴۵) آلکالوئیدها، گلوکوزینولات‌ها، میینین‌ها و تانن‌ها ممکن است در این اثرها نقش داشته باشند.(۴۵)

چند مطالعه انسانی نشان داده‌اند ماکا ممکن است میل جنسی زنان و مردان بدون بیماری مشخص را افزایش دهد.(۴۶)(۴۷)(۴۸)(۴۹)

در زنان یائسه، یک پژوهش کاهش مشکلات جنسی را گزارش کرد.(۵۰) در زنان پیش یا پس از یائسگی مبتلا به اختلال جنسی ناشی از داروی ضدافسردگی، تغییر متوسط عملکرد جنسی طی ۱۲ هفته با دارونما تفاوت معناداری نداشت.(۵۱)

نتایج نعوظ متناقض اما متمایل به سود است. از دو مطالعه مردان با اختلال نعوظ خفیف تا متوسط، یکی بهبود و دیگری نبود اثر را گزارش کرد.(۵۲) مطالعه مثبت روزانه ۲٫۴ گرم و مطالعه منفی ۱٫۲ گرم ماکا استفاده کرده بود. در پژوهشی دیگر، حدود ۵ گرم در روز در مردان دارای علائم تستوسترون پایین، علائم کلی و عملکرد نعوظ را بهتر کرد.(۵۳)

در مجموع، ماکا برای میل و عملکرد جنسی امیدوارکننده است، اما شواهد محکمی برای اثر بزرگ در یک جمعیت مشخص وجود ندارد. فقط برای افزایش میل، شواهد کافی برای قرارگیری مرزی در گروه ثانویه وجود دارد.

برای جزئیات، بخش ایمنی ماکا را ببینید.

پژوهش‌هایی که افزایش میل را گزارش کرده‌اند از روزانه ۲ تا ۳ گرم استفاده کرده‌اند. برای این هدف تفاوت قابل‌توجهی میان ماکای قرمز، سیاه و زرد دیده نشده است.

آرژینین اسیدآمینه‌ای است که بدن برای تولید نیتریک‌اکسید از آن استفاده می‌کند. نیتریک‌اکسید با شل‌کردن عضله صاف دیواره عروق، رگ‌ها را گشاد و جریان خون را افزایش می‌دهد. چون NO در نعوظ نقش کلیدی دارد(۶۲) و شواهد محدود، آرژینین خون پایین‌تر را در مردان با اختلال نعوظ شدید نشان داده‌اند،(۶۳) آرژینین عمدتاً برای این مشکل بررسی شده است.

فراتحلیل ۱۰ کارآزمایی تصادفی در سال ۲۰۱۹ نشان داد آرژینین در مردان با اختلال نعوظ خفیف تا متوسط، عملکرد نعوظ، رضایت از رابطه و عملکرد ارگاسمی را بهتر می‌کند.(۶۴) بیشتر مطالعات، آرژینین را همراه موادی مانند پیکنوژنول یا یوهیمبین داده بودند و این یک محدودیت است. بااین‌حال، کارآزمایی‌های جدیدتر نیز بهبود نعوظ را گزارش کرده‌اند.(۶۵)(۶۶)

قوی‌ترین اثر زمانی گزارش شده که آرژینین همراه مهارکننده فسفودی‌استراز نوع ۵ یا PDE5I، درمان خط اول اختلال نعوظ، مصرف شده است. فراتحلیل سال ۲۰۲۱ نشان داد ترکیب آرژینین و PDE5I از PDE5I تنها مؤثرتر است.(۶۷)

بر پایه مقدار، کیفیت و اندازه اثر شواهد، آرژینین برای مردان مبتلا به اختلال نعوظ یک گزینه ثانویه است.

برای جزئیات، بخش ایمنی آرژینین را ببینید.

پژوهش‌ها معمولاً روزانه ۱۵۰۰ تا ۶۰۰۰ میلی‌گرم استفاده کرده‌اند.(۶۴) مشخص نیست مقدار بیشتر مؤثرتر باشد.

اگر سردرد یا خارش رخ داد، مقدار روزانه را به چند وعده با فاصله دست‌کم چهار ساعت تقسیم کنید. مصرف همراه غذا نیز ممکن است عارضه را کاهش دهد. در صورت بی‌خوابی، آرژینین را صبح مصرف کنید. دهان‌شویه ضدعفونی‌کننده ممکن است تبدیل آرژینین به NO را کاهش دهد؛ بنابراین میان مصرف آن‌ها فاصله بیندازید.(۲۴)

یوهیمبین آلکالوئیدی طبیعی در درخت *Pausinystalia yohimbe* و گیاه *Rauwolfia serpentina* و آنتاگونیست انتخابی گیرنده آلفا-۲ آدرنرژیک است.

با غیرفعال‌کردن گیرنده‌هایی که آزادسازی نورآدرنالین را مهار می‌کنند، نورآدرنالین خون افزایش می‌یابد. این فرایند انقباض عضله صاف آلت را مهار و شل‌شدن وابسته به نیتریک‌اکسید را تقویت می‌کند و ممکن است نعوظ را آسان‌تر کند.(۸۷)

فراتحلیل پنج کارآزمایی تصادفی در سال ۲۰۲۱ نشان داد یوهیمبین می‌تواند اختلال نعوظ و عملکرد جنسی را بهتر کند.(۸۸) احتمال بهبود اختلال نعوظ با آن ۱۰۸٪ بیشتر از دارونما گزارش شد.

در فراتحلیلی قدیمی‌تر، ۳۴٪ تا ۷۳٪ شرکت‌کنندگان بهبود داشتند.(۸۹) تفاوت نوع اختلال نعوظ، سن و عوامل دیگر احتمالاً بخشی از تغییر پاسخ را توضیح می‌دهد.

شواهد برای دسته‌بندی یوهیمبین به‌عنوان گزینه ثانویه کافی‌اند، اما سازوکار آن می‌تواند در افراد حساس عوارضی مانند اضطراب ایجاد کند و احتیاط ضروری است.(۹۰)(۹۱)

برای جزئیات، بخش ایمنی یوهیمبین را ببینید.

در پژوهش‌ها معمولاً سه وعده ۵ تا ۶ میلی‌گرمی در روز، در مجموع ۱۵ تا ۱۸ میلی‌گرم، مصرف شده است.

سیترولین یکی از سه اسیدآمینه چرخه اوره در کنار آرژینین و اورنیتین است. مصرف آن آرژینین خون را افزایش می‌دهد و آرژینین برای تولید نیتریک‌اکسید و گشادشدن رگ‌ها استفاده می‌شود.

چون NO در نعوظ نقش کلیدی دارد(۶۲) و در مردان با اختلال نعوظ شدید، سیترولین و آرژینین خون ممکن است کمتر باشند،(۶۳) سیترولین برای بهبود نعوظ مورد توجه است.

مطالعات جوندگان بهبود نعوظ را نشان داده‌اند،(۹۹)(۱۰۰) اما شواهد انسانی کم است. در یک مطالعه متقاطع غیرتصادفی، ۲۴ مرد با اختلال نعوظ خفیف یک ماه دارونما و سپس یک ماه روزانه ۱٫۵ گرم سیترولین مصرف کردند. سفتی گزارش‌شده نعوظ بهتر شد.(۱۰۱)

اگرچه فقط یک مطالعه مستقیم وجود دارد، سازوکار افزایش NO با آرژینین مشترک است و آرژینین در چند پژوهش مؤثر بوده است. سیترولین همچنین ممکن است آرژینین خون و تولید NO را بهتر از خود آرژینین افزایش دهد.(۶۸) فعلاً گزینه‌ای امیدوارکننده است و برای مقایسه مستقیم با آرژینین به پژوهش بیشتری نیاز دارد.

برای جزئیات، بخش ایمنی سیترولین را ببینید.

در تنها مطالعه مستقیم، روزانه ۱٫۵ گرم در دو وعده ۷۵۰ میلی‌گرمی مصرف شد. روزانه ۳ تا ۶ گرم در پژوهش‌های فشار و جریان خون مؤثر بوده، اما مقدار بهینه برای نعوظ مشخص نیست.

*Eurycoma longifolia* یا تونگات علی گیاهی از جنوب‌شرقی آسیاست که به‌طور سنتی برای افزایش میل و تستوسترون مردان استفاده می‌شود. فراتحلیل چند کارآزمایی تصادفی نشان داده است که می‌تواند تستوسترون کل را در مردان با تستوسترون پایین یا طبیعی افزایش دهد.(۱۰۶)

این اثرها به ترکیباتی مانند کواسینوئیدها، از جمله یوریکومانون، آلکالوئیدهای کانتین-۶-اون و مشتقات اسکوالن نسبت داده می‌شوند که در ریشه متمرکزند.(۱۰۷)

شواهد محدود بهبود برخی شاخص‌های سلامت جنسی مردان را مطرح می‌کنند.(۱۰۸) در یک کارآزمایی ۱۲ هفته‌ای روی مردان سالم ۳۰ تا ۵۵ سال، روزانه ۳۰۰ میلی‌گرم، نعوظ و میل را بهتر کرد.(۱۰۹) در پژوهشی دیگر روی مردان سالم ۴۰ تا ۶۵ سال، روزانه ۲۰۰ میلی‌گرم تونگات علی همراه ۱۰۰ میلی‌گرم *Polygonum minus* بعضی، اما نه همه، شاخص‌های نعوظ را بهتر کرد.(۱۱۰)

شواهد فعلی افزایش تستوسترون و بهبود بعضی جنبه‌های عملکرد جنسی مردان را مطرح می‌کنند، اما برای اطمینان از ثبات و اندازه اثر به کارآزمایی‌های باکیفیت بیشتری نیاز است.

برای جزئیات، بخش ایمنی تونگات علی را ببینید.

در مطالعات، عصاره محلول در آب با مقدار روزانه ۱۰۰ تا ۶۰۰ میلی‌گرم مصرف شده است. مشخص نیست مقدار بیشتر بهتر باشد یا مقدار بهینه برای افزایش تستوسترون و بهبود نعوظ متفاوت باشد.

شنبلیله با نام علمی *Trigonella foenum-graecum* از خانواده باقلاییان است و کاربرد غذایی و دارویی دارد.(۱۱۷) این گیاه از قدیمی‌ترین گیاهان دارویی در آیورودا و طب سنتی چین است.

فلاونوئیدها، اسیدهای فنولیک، آلکالوئیدها و به‌ویژه ساپونین‌های استروئیدی آن ممکن است استرس اکسیداتیو و التهاب را کاهش دهند(۱۱۷) و سطح هورمون‌های جنسی را تغییر دهند.(۱۱۸)(۱۱۹)

شنبلیله ممکن است با افزایش تستوسترون، احتمالاً از راه مهار آروماتاز، میل و عملکرد جنسی مردان را بهتر کند.(۱۲۰)(۱۲۱) در زنان نیز افزایش استرادیول ممکن است نقش داشته باشد.(۱۱۸)(۱۲۲)(۱۲۳)(۱۲۴)

دو کارآزمایی تصادفی، بهبود عملکرد کلی، برانگیختگی و میل را در مردان میان‌سال با میانگین سنی ۴۱ تا ۵۶ سال گزارش کردند.(۱۲۵)(۱۲۶)

در زنان حوالی یائسگی یا پس از آن، کاهش مشکلات جنسی،(۱۲۷) افزایش اندک علاقه جنسی و کاهش خشکی واژن گزارش شده است.(۱۲۲)(۱۲۳)(۱۲۴) در زنان پیش از یائسگی نیز یک پژوهش بهبود عملکرد کلی، برانگیختگی و میل را گزارش کرد.(۱۱۸)

شنبلیله فعلاً گزینه‌ای امیدوارکننده است و برای افزایش قطعیت به کارآزمایی‌های بیشتری نیاز دارد.

برای جزئیات، بخش ایمنی شنبلیله را ببینید.

محصولی انتخاب کنید که برای ۳۰۰ میلی‌گرم ساپونین استاندارد شده باشد. برای عصاره اختصاصی Testofen، مقدار هدف ۶۰۰ میلی‌گرم است.

تریبولوس ترستریس یا TT گیاهی از خانواده اسپندیان است که در طب سنتی چین، آیورودا و جنوب‌شرقی اروپا برای ناباروری، اختلال نعوظ و میل کم استفاده شده است.(۱۴۴) بیش از ۷۰ ترکیب فعال، از جمله ساپونین‌های استروئیدی، آلکالوئیدها، فلاونوئیدها، تانن‌ها و اسیدهای فنولیک در آن شناسایی شده‌اند.(۱۴۵)

خاصیت آنتی‌اکسیدانی و ضدالتهابی و احتمال افزایش آزادسازی نیتریک‌اکسید، آن را نامزد بهبود نعوظ می‌کند.(۱۴۵)(۱۴۶) فراتحلیل سه کارآزمایی تصادفی با مجموع ۲۷۲ شرکت‌کننده، بهبود اختلال نعوظ را گزارش کرد.(۱۴۷)

در مردان مبتلا به اختلال نعوظ، میل و رضایت کلی از رابطه نیز ممکن است بهتر شود.(۱۴۸) شواهد محدود، بهبود برخی شاخص‌های اسپرم در مردان نابارور را مطرح می‌کنند.(۱۴۹)

افزایش تستوسترون به‌عنوان یک سازوکار پیشنهاد شده، اما به‌طور ثابت دیده نشده و اهمیت بالینی افزایش‌های گزارش‌شده محل بحث است.(۱۵۰)(۱۵۱)

در زنان نیز ساپونین‌های استروئیدی ممکن است هورمون‌ها را تغییر دهند.(۱۵۲) چند کارآزمایی در زنان مبتلا به HSDD بهبود بعضی جنبه‌های عملکرد جنسی را گزارش کرده‌اند، اما نتایج یکدست نیستند.(۱۵۳)

در مجموع، شواهد برای یک پیامد مشخص در یک جمعیت مشخص هنوز محکم نیست. تریبولوس می‌تواند برای نعوظ مردان و اختلال جنسی زنان گزینه‌ای امیدوارکننده باشد.

برای جزئیات، بخش ایمنی تریبولوس ترستریس را ببینید.

مقدار رایج در پژوهش‌ها روزانه ۷۵۰ میلی‌گرم و اغلب در سه وعده ۲۵۰ میلی‌گرمی بوده است.

کاکائو از نظر سازوکار زیستی محتمل است، اما شواهد مستقیم ندارد. تولید نیتریک‌اکسید و جریان خون را افزایش می‌دهد(۱۵۹) و ممکن است همراه آرژینین اثر هم‌افزا داشته باشد، اما بهبود مستقیم عملکرد جنسی هنوز نشان داده نشده است.

سیر نیز تولید نیتریک‌اکسید و جریان خون عمومی را افزایش می‌دهد و ممکن است با آرژینین هم‌افزا باشد.(۱۶۰) بدون شواهد مستقیم از بهبود عملکرد جنسی، فعلاً اثبات‌نشده است.

این نام به گیاهان سرده *Epimedium*، به‌ویژه *Epimedium grandiflorum* و *Epimedium sagittatum*، اشاره دارد.(۱۶۱) در طب سنتی چین به‌عنوان محرک جنسی و برای اختلال نعوظ استفاده شده است.

از میان بیش از ۲۰۰ ترکیب گیاهی شناسایی‌شده،(۱۶۲) ایکاریین ترکیب فعال اصلی مرتبط با میل و عملکرد جنسی دانسته می‌شود.

در جوندگان، ایکاریین اختلال نعوظ را بهتر کرده است؛ احتمالاً از طریق افزایش ساخت نیتریک‌اکسید و جریان خون.(۱۶۳)(۱۶۴)(۱۶۵) شواهد محدود حیوانی افزایش تستوسترون را نیز مطرح می‌کنند.(۱۶۶)(۱۶۷)

این گیاه یکی از مواد رایج محصولات تبلیغ‌شده برای اختلال نعوظ است،(۱۶۸) اما شواهد مستقیم انسانی برای تأیید اثر وجود ندارد و در گروه اثبات‌نشده قرار می‌گیرد.

نیکوتین، به‌ویژه از طریق سیگار، می‌تواند برانگیختگی را در زنان و مردان کاهش دهد.(۱۶۹)(۱۷۰)(۱۷۱)(۱۷۲) مصرف منظم سیگار در مردان عامل خطر اختلال نعوظ است(۱۷۳) و ممکن است باروری را کاهش دهد.(۱۷۴)