• عصاره یا پودر سیر: دست‌کم ۱۰۰۰ و حداکثر ۲۴۰۰ میلی‌گرم در روز؛ از دوز پایین آغاز کنید.
• پلی‌فنول‌های کاکائو: ۴۳۲ تا ۱۰۰۰ میلی‌گرم در روز؛ تقریبا معادل ۱۳ تا ۳۰ گرم پودر کاکائو یا ۱۷ تا ۴۰ گرم شکلات تلخ ۷۵ درصد، با توجه به مقدار واقعی فلاوانول محصول.
• به‌جای کاکائو می‌توان عصاره هسته انگور را با دوز ۲۰۰ تا ۴۰۰ میلی‌گرم در روز بررسی کرد.
• سبزیجات غنی از نیترات: دست‌کم ۶۵۰ میلی‌گرم نیترات در روز؛ حدود ۱۵۰ میلی‌لیتر آب چغندر می‌تواند این مقدار را فراهم کند.
• روغن زیتون فرابکر: دست‌کم ۲۵ گرم، حدود دو قاشق غذاخوری، در روز و به‌جای چربی اشباع.
• گوارگام: ۱۰ تا ۱۵ گرم در روز؛ یا اینولین: ۱۰ گرم در روز.
• سیترولین: ۶ تا ۱۰ گرم در روز؛ آرژینین: ۴ تا ۹ گرم در روز. ترکیب مقدار برابر از هر دو نیز قابل بررسی است.
• دریافت منیزیم را دست‌کم به مقدار توصیه‌شده روزانه برسانید.

ترکیب چند ماده کاهنده فشار خون، به‌ویژه همراه دارو، می‌تواند افت فشار ایجاد کند. فشار خون را پایش و تغییرات را با پزشک هماهنگ کنید.

• فیبر محلول و ویسکوز: گوارگام با میانگین ۱۸ گرم، پسیلیوم ۸ گرم یا گلوکومانان ۱۳ گرم در روز.
• سیر: دست‌کم ۱۰۰۰ و حداکثر ۲۴۰۰ میلی‌گرم در روز.
• روغن زیتون فرابکر: دست‌کم ۲۵ گرم در روز، به‌شرط آنکه جایگزین کره، دنبه یا دیگر منابع چربی اشباع شود.

این ترکیب فقط برای محیط درمانی و زیر نظر پزشک است. در پژوهش‌ها، ال-کارنیتین وریدی با دوز سه گرم در روز، به‌مدت پنج روز و طی ۲۴ ساعت نخست پس از انفارکتوس حاد میوکارد آغاز و سپس با سه گرم خوراکی در روز ادامه داده شده است. به‌دلیل عوارض گوارشی و نگرانی درباره TMAO نباید از این مقدار فراتر رفت.

تائورین با دوز دست‌کم شش گرم در روز و دی‌ریبوز با دوز ۱۵ گرم در روز گزینه‌های احتمالی‌اند، اما شواهد آن‌ها محدودتر است و جای درمان استاندارد را نمی‌گیرند.

فیبر به دو گروه محلول و نامحلول تقسیم می‌شود. بخشی از فیبر محلول به‌وسیله باکتری‌های روده تخمیر و به اسیدهای چرب زنجیره‌کوتاه تبدیل می‌شود.(۴۱)(۴۲) فیبر، به‌ویژه نوع محلول و ویسکوز، می‌تواند تری‌گلیسرید، LDL-C و ApoB را کاهش دهد؛ اثر معمولا در افراد مبتلا به اختلال چربی خون و دوره‌های دست‌کم هشت‌هفته‌ای بیشتر است.(۴۲)(۴۳)

ویسکوزیته اهمیت دارد. در یک تحلیل، میانگین کاهش LDL-C حدود ۸٫۳ میلی‌گرم در دسی‌لیتر بود، اما گوارگام نزدیک ۲۰ و گلوکومانان و پسیلیوم حدود ۱۴ تا ۱۵ میلی‌گرم در دسی‌لیتر کاهش ایجاد کردند.(۴۵) کاهش جذب کلسترول و افزایش دفع اسیدهای صفراوی از سازوکارهای اصلی‌اند.(۴۳)(۴۶)

فیبر فشار خون را نیز اندکی پایین می‌آورد. میانگین اثر حدود ۱٫۳۶ میلی‌متر جیوه برای فشار سیستولیک و ۰٫۷۲ برای دیاستولیک است، اما در افراد مبتلا به فشار خون بالا و در مصرف دست‌کم هشت‌هفته‌ای تقریبا دو برابر می‌شود.(۴۷)

مطالعات مشاهده‌ای دریافت بیشتر فیبر را با ۱۷ تا ۲۳ درصد خطر کمتر مرگ قلبی‌عروقی و ۹ تا ۱۸ درصد خطر کمتر رخداد قلبی‌عروقی مرتبط دانسته‌اند.(۴۳) این مطالعات رابطه علت و معلولی را به‌تنهایی اثبات نمی‌کنند، اما با نتایج کارآزمایی‌های عوامل خطر هم‌جهت‌اند.

روغن زیتون یکی از اجزای اصلی الگوی مدیترانه‌ای است؛ الگویی که با خطر کمتر بیماری قلبی‌عروقی ارتباط دارد.(۵۹) اسید اولئیک، یک چربی تک‌غیراشباع، و پلی‌فنول‌ها ترکیبات مهم آن هستند.(۶۰)

در مطالعات هم‌گروهی، دریافت بیشتر روغن زیتون با حدود ۱۵ درصد خطر کمتر بیماری قلبی‌عروقی همراه بوده است.(۶۱)(۶۲)(۶۳) کارآزمایی‌ها نیز بهبود فشار خون،(۶۴)(۶۵) عملکرد اندوتلیوم و بعضی شاخص‌های التهابی را نشان داده‌اند.(۶۶)

اثر بر LDL-C به غذایی بستگی دارد که روغن زیتون جای آن را می‌گیرد. جایگزینی کره، دنبه و چربی‌های اشباع مفید است، اما جایگزینی روغن‌های غنی از چربی چندغیراشباع لزوما LDL را بهتر نمی‌کند.(۶۸)(۶۹)(۷۰) پلی‌فنول‌های روغن فرابکر ممکن است LDL و اکسیدشدن آن را کاهش دهند.(۶۴)(۷۱)

کاکائو منبع فلاوانول‌ها، به‌ویژه اپی‌کاتچین، است. این ترکیبات می‌توانند تولید نیتریک‌اکسید را افزایش دهند، فعالیت ACE را مهار کنند و استرس اکسیداتیو و التهاب را کاهش دهند.(۷۵)(۷۶)(۷۷)(۷۸)(۷۹)(۸۰)(۸۱)(۸۲)(۸۳)

کارآزمایی‌ها بهبود عملکرد اندوتلیوم، سفتی شریان و فشار خون را نشان می‌دهند.(۸۴)(۸۵) در تحلیل ۲۲ کارآزمایی، فشار سیستولیک ۲٫۵۲ و دیاستولیک ۱٫۵۸ میلی‌متر جیوه کاهش یافت. فرآورده‌های پرپلی‌فنول اثر بیشتری، حدود ۴٫۶۶ و ۲٫۶۶ میلی‌متر جیوه، داشتند.(۸۶) در افراد مبتلا به فشار خون بالا، کاهش حدود چهار میلی‌متر جیوه سیستولیک و دو میلی‌متر جیوه دیاستولیک گزارش شده است.(۸۷)(۸۸)

یک فراتحلیل سال ۲۰۲۴ از ۲۰ کارآزمایی کاهش حدود ۹٫۵ میلی‌گرم در دسی‌لیتر LDL-C را گزارش کرد، اما ناهمگونی مطالعات زیاد بود.(۸۶) مطالعات مشاهده‌ای نیز مصرف بیشتر شکلات را با ۱۴ تا ۱۶ درصد خطر کمتر سکته و ۸ تا ۱۰ درصد خطر کمتر بیماری عروق کرونر مرتبط دانسته‌اند.(۹۰)(۹۱)(۹۲)(۹۳)

نیترات موجود در سبزیجات ابتدا به‌وسیله باکتری‌های دهان به نیتریت و سپس در بدن به نیتریک‌اکسید تبدیل می‌شود.(۱۱۷) نیتریک‌اکسید رگ‌ها را گشاد می‌کند و می‌تواند عملکرد اندوتلیوم را بهتر کند.

فراتحلیل‌ها کاهش حدود ۲٫۹ تا ۴٫۸ میلی‌متر جیوه در فشار سیستولیک و ۱٫۵ تا ۲٫۶ میلی‌متر جیوه در فشار دیاستولیک را گزارش کرده‌اند.(۱۱۸)(۱۱۹)(۱۲۰) در افراد مبتلا به فشار خون بالا، آب چغندر فشار سیستولیک را حدود ۵٫۳ میلی‌متر جیوه کم کرده است.(۱۲۱) تحلیل ۷۵ کارآزمایی در سال ۲۰۲۵ نشان داد به‌ازای هر یک میلی‌مول نیترات و مصرف دست‌کم هفت‌روزه، فشار سیستولیک حدود ۰٫۴۸ میلی‌متر جیوه کاهش می‌یابد.(۱۲۲)

نیترات غذایی می‌تواند اتساع وابسته به جریان و سرعت موج نبض را نیز بهتر و سفتی شریان را کمتر کند، اما داده‌های مربوط به رخدادهای بالینی بلندمدت محدودند.

سیر ترکیبات آلی گوگرددار، از جمله پیش‌سازهای آلیسین، دارد.(۱۴۷)(۱۴۸) سازوکارهای احتمالی شامل کاهش استرس اکسیداتیو و التهاب، گشادشدن رگ، کاهش ساخت کلسترول و کاهش تجمع پلاکتی است.(۱۴۹)(۱۵۰)

فراتحلیل سال ۲۰۲۵ از ۱۰۸ کارآزمایی، بهبود طیف وسیعی از عوامل خطر را گزارش کرد، اما ناهمگونی و کیفیت مطالعات محدودیت مهم بود.(۱۵۱) در مطالعات کم‌خطر از نظر سوگیری، فشار سیستولیک حدود ۳٫۱۰ و دیاستولیک ۱٫۳۵ میلی‌متر جیوه کاهش یافت. اثر کلی بر چربی خون کوچک بود، ولی در افراد با LDL-C پایه دست‌کم ۱۳۰ میلی‌گرم در دسی‌لیتر کاهش نزدیک ۱۸٫۵ میلی‌گرم در دسی‌لیتر دیده شد. تحلیل دیگری در اختلال چربی خون کاهش حدود ۱۷ میلی‌گرم در دسی‌لیتر LDL-C را گزارش کرد.(۱۵۲)

در چهار مورد از شش مطالعه، عصاره سیر کهنه طی ۱۲ ماه سرعت پیشرفت کلسیم عروق کرونر را کم کرد، اما برای نتیجه‌گیری قطعی به داده‌های بیشتر نیاز است.(۱۵۳)

ALA یک اسید چرب ضروری امگا ۳ است، اما تبدیل آن به EPA و DHA محدود است.(۱۶۰)(۱۶۱) در مطالعات هم‌گروهی، EPA و DHA دریافتی یا خونی نسبت به ALA ارتباط باثبات‌تری با سلامت قلب داشته‌اند.(۱۶۲)(۱۶۳)(۱۶۴)(۱۶۵)(۱۶۶)(۱۶۷)

EPA و DHA می‌توانند تری‌گلیسرید را کم کنند، ساختار غشا را تغییر دهند، التهاب و ریتم قلب را تعدیل کنند، تجمع پلاکتی را کاهش دهند، نیتریک‌اکسید را افزایش دهند و پلاک را پایدارتر کنند.(۱۶۸)(۱۶۹)(۱۷۰)(۱۷۱)(۱۷۲)(۱۷۳)

فراتحلیل‌های کارآزمایی‌های یک تا شش‌ساله، کاهش حدود ۵ تا ۱۲ درصد رخدادهای قلبی‌عروقی، ۷ تا ۹ درصد مرگ قلبی‌عروقی، ۹ درصد بیماری عروق کرونر، ۹ تا ۱۰ درصد نیاز به بازکردن مجدد عروق و ۱۱ تا ۱۶ درصد انفارکتوس را گزارش کرده‌اند.(۱۷۴)(۱۷۵)(۱۷۶)(۱۷۷)(۱۷۸)(۱۷۹) فرآورده‌های فقط EPA در بعضی تحلیل‌ها اثر قوی‌تر و ۲۷ تا ۲۹ درصد کاهش سکته نشان داده‌اند، اما نتایج همه کارآزمایی‌ها یکسان نیست.

روغن ماهی از ایجاد نارسایی قلبی پیشگیری نکرده است، ولی در مبتلایان ممکن است بعضی پیامدهای بالینی، کسر جهشی و بستری را بهبود دهد.(۱۸۰)(۱۸۱)(۱۸۲) دریافت پایه ماهی و میزان افزایش EPA و DHA گلبول قرمز می‌توانند پاسخ را تغییر دهند.

کوآنزیم Q10 ترکیبی محلول در چربی است که به شکل اکسیدشده یوبی‌کینون و شکل احیاشده یوبی‌کینول وجود دارد. بدن آن را می‌سازد، اما مقدارش ممکن است با افزایش سن، بعضی بیماری‌ها و مصرف استاتین کاهش یابد.(۲۱۵)(۲۱۶)(۲۱۷)(۲۱۸)(۲۱۹) CoQ10 در انتقال الکترون میتوکندری و تولید انرژی نقش دارد و آنتی‌اکسیدان نیز هست.(۲۲۰)

فراتحلیل سال ۲۰۲۵ از ۴۵ کارآزمایی، کاهش ۳٫۴۴ میلی‌متر جیوه‌ای فشار سیستولیک و نبود اثر معنادار بر فشار دیاستولیک را گزارش کرد. دوره‌های بیشتر از هشت هفته حدود ۴٫۶۷ میلی‌متر جیوه کاهش داشتند. در تحلیل زیرگروهی دوزهای کمتر از ۲۰۰ میلی‌گرم کاهش ۶٫۰۵ میلی‌متر جیوه نشان دادند، اما قطعیت آن محدود بود.(۲۱۸) اثر ممکن است در افراد دارای خطر متابولیک و بدون بیماری قلبی تثبیت‌شده، با ۱۰۰ تا ۲۰۰ میلی‌گرم، بیشتر باشد.(۲۲۲)

اتساع وابسته به جریان حدود ۱٫۴۵ درصد بهتر شده و پاسخ تا حدی وابسته به دوز بوده است.(۲۱۷) تحلیل ۵۰ کارآزمایی در سال ۲۰۲۲ کاهش ۵٫۵۳ میلی‌گرم در دسی‌لیتر کلسترول کل، ۳٫۰۳ LDL-C و ۹٫۰۶ تری‌گلیسرید و افزایش ۰٫۸۳ HDL-C را گزارش کرد.(۲۲۳) مصرف ۱۰۰ تا ۱۵۰ میلی‌گرم برای دست‌کم ۱۲ هفته بعضی شاخص‌های اکسیداتیو را نیز بهتر کرده است.(۲۲۴)

اثر کلی بر کسر جهشی کوچک بود، اما در نارسایی قلبی خفیف افزایش تا حدود ۴٫۸۲ درصد گزارش شد؛ کیفیت شواهد پایین است.(۲۱۸)

عصاره هسته انگور سرشار از پروآنتوسیانیدین است و ممکن است از راه افزایش نیتریک‌اکسید، مهار ACE و کاهش التهاب و استرس اکسیداتیو اثر کند.(۲۳۲)

در تحلیل ۱۹ کارآزمایی، فشار دیاستولیک ۲٫۲۰ میلی‌متر جیوه کاهش یافت؛ کاهش ۳٫۵۵ میلی‌متر جیوه‌ای فشار سیستولیک از نظر آماری قطعی نبود.(۲۳۳) اثر بر LDL-C و تری‌گلیسرید کوچک است و ممکن است HDL-C را کمی افزایش دهد. کاهش LDL اکسیدشده، مالون‌دی‌آلدئید و hsCRP نیز گزارش شده است.(۲۳۵)(۲۳۶)

منیزیم کوفاکتور بیش از ۵۰۰ آنزیم است.(۲۴۲) تنظیم کلسیم، تولید نیتریک‌اکسید و پروستاسیکلین و تعدیل التهاب از مسیرهای مرتبط با قلب‌اند.(۲۴۳)(۲۴۴)(۲۴۵) در مطالعات هم‌گروهی، سطح طبیعی منیزیم نسبت به پایین‌ترین سطح با ۳۶ درصد خطر کمتر بیماری قلبی‌عروقی همراه بوده است.(۲۴۶)

مصرف مکمل برای یک تا شش ماه، بیشتر در افراد مبتلا به فشار خون بالا و مصرف‌کننده دارو، فشار سیستولیک را حدود دو تا چهار و دیاستولیک را دو تا سه میلی‌متر جیوه کم کرده است.(۲۴۷)(۲۴۸)(۲۴۹) در فشار خون طبیعی اثر واضحی دیده نمی‌شود.(۲۵۰)(۲۵۱)

تحلیل ۲۷ کارآزمایی در سال ۲۰۲۵ افزایش حدود ۱٫۲۱ میلی‌گرم در دسی‌لیتر HDL-C و نبود اثر معنادار بر LDL-C و تری‌گلیسرید را گزارش کرد.(۲۵۲)

تائورین اسیدآمینه‌ای گوگرددار و فراوان در بافت قلب است که در پایداری غشا و دفاع آنتی‌اکسیدانی نقش دارد.(۲۶۳)(۲۶۴) گشادشدن رگ،(۲۶۸)(۲۶۹)(۲۷۰) افزایش دفع اسید صفراوی و کلسترول(۲۷۱)(۲۷۲)(۲۷۳) از سازوکارهای احتمالی‌اند.

در افراد دارای بیماری‌های متابولیک یا قلبی، دوزهای ۰٫۵ تا شش گرم فشار سیستولیک را حدود ۴٫۶۷ و دیاستولیک را سه میلی‌متر جیوه کاهش داده‌اند.(۲۷۴) بهبود عملکرد اندوتلیوم و کاهش حدود ۳٫۶ ضربه در دقیقه ضربان قلب نیز گزارش شده است. داده‌های مربوط به عملکرد قلب محدود و ناهمگون‌اند.

در دیابت نوع ۲ کاهش نزدیک هفت میلی‌متر جیوه‌ای فشار سیستولیک و کاهش اسیداوریک، به‌ویژه در دوره‌های دست‌کم ۱۲ هفته، دیده شده است.(۲۷۷)(۲۷۸) در دیابت یا سندرم متابولیک، کلسترول کل حدود ۸٫۳، تری‌گلیسرید ۱۸٫۳ و LDL-C حدود ۶٫۵ میلی‌گرم در دسی‌لیتر کاهش یافت و تغییر HDL-C ناچیز بود.(۲۷۹) در چاقی بدون سندرم متابولیک اثر LDL فقط حدود یک میلی‌گرم در دسی‌لیتر بود.(۲۸۰)

لیکوپن رنگدانه کاروتنوئیدی و آنتی‌اکسیدان اصلی گوجه‌فرنگی است.(۲۸۶) اثر آن بر همه شاخص‌های استرس اکسیداتیو یکسان نیست.(۲۸۷) کاهش التهاب، افزایش نیتریک‌اکسید، مهار ACE و کاهش اکسیدشدن LDL از سازوکارهای احتمالی‌اند.(۲۸۶)(۲۸۸)

مطالعات مشاهده‌ای دریافت یا سطح بیشتر لیکوپن را با خطر کمتر سکته و بیماری قلبی‌عروقی مرتبط دانسته‌اند.(۲۸۹)(۲۹۰) مکمل لیکوپن فشار سیستولیک را حدود ۵٫۵ میلی‌متر جیوه کم کرده است؛ این اندازه از نظر بالینی قابل توجه است، در حالی که رژیم غنی از گوجه‌فرنگی اثر فشار خون معناداری نداشت.(۲۹۱)(۲۹۲)

فراتحلیل سال ۲۰۲۰ اثر روشنی بر چربی خون نیافت. تحلیل سال ۲۰۱۷ نشان داد فرآورده‌های گوجه‌فرنگی LDL-C را حدود ۸٫۵ میلی‌گرم در دسی‌لیتر کاهش می‌دهند، اما لیکوپن خالص چنین اثری نداشت؛ بنابراین ترکیبات دیگر گوجه نیز احتمالا مهم‌اند.(۲۹۳)

ال-آرژینین ماده اولیه ساخت نیتریک‌اکسید است و می‌تواند گشادشدن عروق و فعالیت پلاکتی را تغییر دهد.(۲۹۹) تحلیل ۲۲ کارآزمایی با ۸۲۵ شرکت‌کننده نشان داد چهار تا نه گرم در روز فشار سیستولیک را ۶٫۴۰ و دیاستولیک را ۲٫۶۴ میلی‌متر جیوه کاهش می‌دهد.(۳۰۰) ناهمگونی بسیار بالا و قطعیت شواهد پایین بود.

شواهد کم‌قطعیت در بارداری کاهش حدود ۶۲ درصدی خطر پره‌اکلامپسی را مطرح می‌کنند، اما مطالعات کوچک و ناسازگارند.(۳۰۱)(۳۰۲) کاهش تری‌گلیسرید، به‌ویژه در دیابت نوع ۲،(۳۰۳) و بهبود بعضی شاخص‌های آسیب و التهاب پس از جراحی بای‌پس(۳۰۴) نیز گزارش شده است.

شواهدی برای کاهش مرگ یا رخدادهای قلبی عمده وجود ندارد. در بیماری شریان محیطی یا پس از انفارکتوس، سود ممکن است پس از شش ماه کاهش یابد یا معکوس شود.(۳۰۵)(۳۰۶)

سیترولین پیش‌ساز آرژینین است. بخش زیادی از متابولیسم اولیه کبد را دور می‌زند و در کلیه به آرژینین تبدیل می‌شود؛ ازاین‌رو آرژینین خون را حدود ۶۰ تا ۸۰ درصد و به‌شکل پایدار افزایش می‌دهد.(۳۱۶)(۳۱۷)

فراتحلیل سال ۲۰۲۵ افزایش ۱٫۸ درصدی اتساع وابسته به جریان و کاهش ۱٫۱۱ متر بر ثانیه‌ای سرعت موج نبض بازویی‌مچ‌پایی را گزارش کرد. دوز ۱۰ گرم برای چهار هفته بیشترین اثر را بر FMD داشت و دوزهای کمتر یا ترکیب‌ها برای سرعت موج نبض بررسی شدند.(۳۱۸)(۳۱۹)(۳۲۰)

فشار سیستولیک به‌طور میانگین ۴٫۱۰ میلی‌متر جیوه کاهش یافته و فشار دیاستولیک نیز بهتر شده است؛ اثر در دوز دست‌کم شش گرم بیشتر بود.(۳۲۱) بیشتر داده‌ها از ۸ تا ۱۹ مطالعه با حدود ۱۷۶ تا ۲۰۰ شرکت‌کننده و دوره چهار تا شش هفته‌ای می‌آیند و به شاخص‌های جانشین محدودند.

ال-کارنیتین عمدتا در کبد و کلیه از لیزین و متیونین ساخته می‌شود و در گوشت قرمز و لبنیات فراوان است.(۳۳۲) کارنیتین بخشی از سامانه کارنیتین پالمیتوئیل‌ترانسفراز I و II است و اسیدهای چرب زنجیره‌بلند را برای بتااکسیداسیون و تولید ATP وارد میتوکندری می‌کند.(۳۳۲)(۳۳۳)(۳۳۴)

قلب بخش بزرگی از انرژی خود را از اکسیداسیون اسید چرب می‌گیرد.(۳۳۳)(۳۳۵)(۳۳۶) سلول‌های عضله قلب کارنیتین نمی‌سازند و به جذب آن از خون وابسته‌اند.(۳۳۲)(۳۳۵) در نارسایی قلبی، کاهش ATP می‌تواند به «گرسنگی انرژی» و افت انقباض منجر شود.(۳۳۳)(۳۳۴)

کارنیتین خواص آنتی‌اکسیدانی و ضدالتهابی نیز دارد، گونه‌های فعال اکسیژن را مهار و فعالیت سوپراکسید دیسموتاز را بیشتر می‌کند.(۳۳۳)(۳۳۴)(۳۳۷) کاهش فعالیت NF-κB و تولید TNF-α و IL-6 نیز گزارش شده است.(۳۳۳)(۳۳۷)

کاربرد امیدوارکننده‌تر آن انفارکتوس حاد میوکارد است. تزریق وریدی و سپس مصرف خوراکی دو تا سه گرم برای هفته‌ها یا ماه‌ها ممکن است مرگ و آسیب پس از انفارکتوس را کاهش دهد.(۳۳۳)(۳۳۴)(۳۳۵)

در نارسایی مزمن قلبی، تحلیل ۱۷ کارآزمایی با ۱۶۲۵ نفر و در کاردیومیوپاتی اتساعی، تحلیل ۲۳ کارآزمایی با ۱۴۵۵ نفر، افزایش ۴٫۱۴ تا ۶٫۱۶ درصدی کسر جهشی، افزایش ۰٫۸۸ لیتر در دقیقه برون‌ده قلبی و کاهش BNP را گزارش کردند.(۳۳۴)(۳۳۸) بااین‌حال، در چهار مطالعه‌ای که مرگ را سنجیدند کاهش معناداری دیده نشد. پیگیری کوتاه و ناهمگونی روش‌ها نتیجه‌گیری را محدود می‌کند.

بیشتر کارآزمایی‌ها از تزریق وریدی استفاده کردند؛ ۱۳ مورد از ۱۷ و ۲۰ مورد از ۲۳ مطالعه. فراهمی زیستی دوز دارویی خوراکی فقط ۵ تا ۱۸ درصد است، بنابراین نمی‌توان همان اثر را برای مکمل خوراکی فرض کرد.(۳۳۹)

در افراد دارای خطر بالا، مرور چتری سال ۲۰۲۳ از بیش از ۵۰ کارآزمایی کاهش ۴٫۸۱ میلی‌گرم در دسی‌لیتر LDL-C، ۲٫۵۱ تری‌گلیسرید و ۱٫۰۵ کلسترول کل و افزایش ۰٫۶۶ HDL-C را نشان داد؛ این تغییرها از حد اهمیت بالینی عبور نکردند.(۳۴۰) اثر عمدتا با بیشتر از دو گرم و در اضافه‌وزن یا دیابت دیده شد.(۳۴۰)(۳۴۱)

در تحلیل ۴۸ کارآزمایی و ۳۲۵۵ نفر، CRP، IL-6، TNF و مالون‌دی‌آلدئید کاهش و ظرفیت آنتی‌اکسیدانی افزایش یافت.(۳۴۲) اثر بیشتر در اضافه‌وزن یا دیابت، با حدود دو گرم در روز و دست‌کم ۱۲ هفته بود.

مطالعات مشاهده‌ای دریافت بیشتر فولات، B6 و B12 را با خطر کمتر بیماری قلبی‌عروقی مرتبط دانسته‌اند، اما این رابطه ممکن است بازتاب رژیم سالم‌تر باشد.(۳۵۵)

فراتحلیل سال ۲۰۱۷ و چند تحلیل جدیدتر نشان داده‌اند مکمل کامل ویتامین‌های B به‌طور کلی رخدادهای قلبی‌عروقی را به‌شکل معنادار کم نمی‌کند.(۳۵۶)(۳۵۷)(۳۵۸)(۳۵۹)(۳۶۰) اسید فولیک یا ویتامین B9 استثنای احتمالی است. در تحلیل ۲۲ کارآزمایی، فولات تنها ویتامین B مرتبط با کاهش ۱۲ تا ۲۰ درصدی خطر سکته بود و هنگام مصرف تنها نیز اثر داشت. تحلیل‌های جدیدتر در افراد سالم و مبتلایان به بیماری قلبی‌عروقی نتیجه مشابهی گزارش کرده‌اند.(۳۶۰)(۳۶۱)(۳۶۲)(۳۶۳)

این اثر به دیگر پیامدها تعمیم نمی‌یابد. اسید فولیک، تنها یا همراه ویتامین‌های دیگر، شواهدی برای کاهش مرگ قلبی‌عروقی، بیماری عروق کرونر، انفارکتوس یا مجموع بیماری‌های قلبی‌عروقی ندارد.(۳۶۲)(۳۶۴) نقش کاهش هموسیستئین در اثر احتمالی بر سکته نیز هنوز روشن نیست. نیاسین می‌تواند بعضی چربی‌های خون را تغییر دهد، اما در کنار درمان استاندارد بهبود قابل اتکایی در پیامدهای قلبی نشان نداده و عوارض بیشتری دارد.

چای سبز مانند چای سیاه و اولانگ از *Camellia sinensis* تهیه می‌شود، اما برگ‌ها بلافاصله پس از برداشت بخاردهی می‌شوند تا تخمیر متوقف و پلی‌فنول‌هایی مانند کاتچین‌ها حفظ شوند.

کاتچین‌ها آنتی‌اکسیدان‌اند(۳۷۹) و EGCG فراوان‌ترین و احتمالا قوی‌ترین آن‌ها است.(۳۸۰) کاهش استرس اکسیداتیو و التهاب، کاهش جذب و افزایش دفع کلسترول(۳۸۱) و احتمال کاهش اکسیدشدن LDL(۳۸۲) مسیرهای پیشنهادی‌اند.

مطالعات آینده‌نگر نوشیدن چای سبز بیشتر را با خطر کمتر بیماری عروق کرونر و سکته مرتبط دانسته‌اند.(۳۸۳)(۳۸۴)(۳۸۵) عصاره چای سبز منبع متمرکز کاتچین است.

فراتحلیل سال ۲۰۲۳ با قطعیت متوسط، کاهش ۵٫۸۰ میلی‌گرم در دسی‌لیتر LDL-C را نشان داد؛ این مقدار از نظر بالینی بزرگ نبود و اثری بر تری‌گلیسرید یا CRP دیده نشد.(۳۸۶) کارآزمایی‌ها بر فشار خون نیز اثر ناچیز یا صفر گزارش کرده‌اند.(۳۸۶)(۳۸۷)(۳۸۸) به‌دلیل اندازه اثر محدود، چای سبز در گروه امیدوارکننده باقی می‌ماند.

تمام سلول‌ها و به‌ویژه عضله قلب برای حفظ عملکرد به ATP نیاز دارند. پس از ایسکمی یا در نارسایی قلبی، کاهش ATP می‌تواند قلب را در وضعیت کمبود انرژی قرار دهد.(۳۹۳)(۳۹۴) شل‌شدن و پرشدن قلب در دیاستول به انرژی نیاز دارد؛ کمبود ATP می‌تواند عضله را سفت و پرشدن را مختل کند.(۳۹۳)(۳۹۴)(۳۹۵)

دی‌ریبوز یک قند پنج‌کربنه طبیعی و ماده اولیه چرخه ساخت ATP است. مکمل آن یک مرحله محدودکننده سرعت را دور می‌زند و ممکن است بازسازی ATP را پس از آسیب ایسکمیک سریع‌تر کند.(۳۹۶) این موضوع به‌ویژه در نارسایی قلبی با کسر جهشی حفظ‌شده یا HFpEF اهمیت احتمالی دارد؛ وضعیتی که بیش از نیمی از مبتلایان به نارسایی قلبی را شامل می‌شود و کمبود انرژی قلب در اختلال دیاستول آن نقش دارد.(۳۹۷)(۳۹۸)(۳۹۹)

در کارآزمایی سال ۱۹۹۲، ۲۰ مرد مبتلا به بیماری عروق کرونر روزانه ۶۰ گرم دی‌ریبوز یا دارونما برای سه روز دریافت کردند. فقط گروه دی‌ریبوز دیرتر به درد متوسط قفسه سینه و افت قطعه ST در آزمون تردمیل رسید.(۴۰۰) در مطالعه متقاطع سال ۲۰۰۳، ۱۵ فرد مبتلا به بیماری کرونر و نارسایی احتقانی با ۱۵ گرم در روز برای سه هفته، عملکرد دیاستولیک، تحمل ورزش و کیفیت زندگی بهتری داشتند، اما توان اوج و کار بیشینه تغییر نکرد.(۴۰۱)

در کارآزمایی ۱۲هفته‌ای مبتلایان به HFpEF، ۱۵ گرم دی‌ریبوز، ۶۰۰ میلی‌گرم یوبی‌کینول، ترکیب هر دو یا دارونما مقایسه شد.(۴۰۲) مطالعه به‌دلیل همه‌گیری کووید زود متوقف شد، اما دی‌ریبوز امتیاز بالینی پرسش‌نامه کاردیومیوپاتی کانزاس‌سیتی، کسر جهشی با افزایش ۸٫۰۳ درصد و BNP با کاهش ۵۸٫۶۴ پیکوگرم در میلی‌لیتر را بهتر کرد. مسافت شش‌دقیقه راه‌رفتن تغییر نکرد.

ترکیب دی‌ریبوز و یوبی‌کینول به‌شکل غیرمنتظره بعضی فواید هرکدام را خنثی کرد. سازوکار این تضاد روشن نیست. به‌دلیل تعداد اندک مطالعات و جمعیت بسیار اختصاصی، دی‌ریبوز فقط برای گروه محدودی از مبتلایان HFpEF امیدوارکننده است.

پیکنوژنول عصاره استاندارد پوست کاج دریایی فرانسوی *Pinus pinaster* و منبع متمرکز پلی‌فنول‌ها، به‌ویژه پروسیانیدین‌ها، است.(۴۰۶) کاهش التهاب و استرس اکسیداتیو، کاهش تجمع پلاکتی، افزایش نیتریک‌اکسید و بهبود اندوتلیوم و ریزگردش از مسیرهای احتمالی‌اند.(۴۰۶)(۴۰۷)(۴۰۸)

فراتحلیل سال ۲۰۲۵ از ۱۳ کارآزمایی نشان داد مصرف روزانه برای چهار تا ۲۴ هفته، فشار سیستولیک و دیاستولیک را بیش از سه میلی‌متر جیوه کاهش می‌دهد.(۴۰۹) LDL-C در هشت مطالعه حدود نه میلی‌گرم در دسی‌لیتر کم شد، اما تری‌گلیسرید و HDL-C تغییر نکردند.

کیفیت شواهد پایین و تغییرپذیری اثر زیاد بود. پیکنوژنول در افراد دارای سلامت متابولیک طبیعی اثر کم یا صفر و در فشار خون بالا یا سندرم متابولیک اثر باثبات‌تری داشت. تا انتشار کارآزمایی‌های باکیفیت‌تر، گزینه امیدوارکننده باقی می‌ماند.

اسپیرولینا نام چند گونه جلبک سبزآبی از گروه سیانوباکتری‌ها است و پلی‌فنول، رنگدانه، پروتئین، اسید چرب چندغیراشباع، کربوهیدرات پیچیده، ویتامین و ماده معدنی دارد.(۴۱۲) فیکوسیانین، رنگدانه آبی، ماده فعال اصلی پیشنهادی است.(۴۱۳)

کاهش استرس اکسیداتیو،(۴۱۴)(۴۱۵) مهار ACE، افزایش نیتریک‌اکسید، کاهش جذب کلسترول و افزایش دفع آن سازوکارهای احتمالی‌اند.(۴۱۳)(۴۱۶)

در تحلیل هشت کارآزمایی با ۳۸۷ فرد دارای بیماری، مصرف روزانه برای حدود ۸ تا ۱۳ هفته فشار سیستولیک را ۴٫۴ و دیاستولیک را ۲٫۹ میلی‌متر جیوه کم کرد.(۴۱۷) تحلیل زیرگروهی نشان داد اثر فقط در فشار خون بالا وجود داشت.

تحلیل ۲۰ کارآزمایی با ۱۰۷۶ نفر، بیشتر دارای بیماری، کاهش متوسط LDL-C و تری‌گلیسرید را طی ۸ تا ۱۲ هفته گزارش کرد.(۴۱۸) تفاوت زیاد جمعیت‌ها و فرآورده‌ها قابلیت اتکا را محدود می‌کند.

عصاره آبی پوست درخت آرجونا یا *Terminalia arjuna* در طب آیورودا برای سلامت قلب به‌کار رفته است. مطالعات مقدماتی در نارسایی قلبی،(۴۳۴) بیماری پایدار عروق کرونر،(۴۳۵) بیماری کرونر(۴۳۶) و افراد دارای اضافه‌وزن یا چاقی همراه فشار خون بالا یا مرزی(۴۳۷) سودهایی گزارش کرده‌اند. مطالعه‌ای در افراد کاملا سالم وجود ندارد.

سه مطالعه بهبود چربی خون(۴۳۵)(۴۳۶)(۴۳۷) و یک مطالعه افزایش ظرفیت ورزشی در آنژین پایدار مزمن را نشان داد.(۴۳۸) در دو مطالعه تری‌گلیسرید و VLDL-C بیش از ۳۰ درصد کاهش یافت.(۴۳۵)(۴۳۷) کاهش LDL-C، کلسترول کل، اکسیدشدن چربی و بعضی شاخص‌های التهاب نیز گزارش شد.(۴۳۵)(۴۳۶)(۴۳۹) بااین‌حال، هنگام مقایسه با استاتین، برتری در چربی خون یا جریان خون دیده نشد.(۴۳۴)

شواهد مقدماتی، جمعیت‌های محدود و نبود مطالعات پیشگیری در افراد سالم اجازه رتبه بالاتر نمی‌دهند. پژوهش‌های آینده باید قومیت‌های متنوع‌تر، پاسخ به دوز و پیامدهای بالینی را بررسی کنند.

ویتامین K نام گروهی از مولکول‌های محلول در چربی است. K1 یا فیلوکینون در سبزیجات برگ‌سبز تیره وجود دارد، بیشتر در کبد ذخیره و برای فعال‌کردن عوامل انعقادی لازم است.(۴۴۷)(۴۴۸)(۴۴۹)

K2 یا مناکینون شامل MK-4 تا MK-10 است. از غذاهای تخمیری، پنیر، گوشت و تخم‌مرغ به‌دست می‌آید و باکتری‌های روده نیز آن را می‌سازند. K2 در بافت‌های خارج کبد، از جمله دیواره رگ، توزیع گسترده‌تری دارد.(۴۴۷)(۴۴۸)(۴۴۹)

پروتئین وابسته به ویتامین K به نام matrix Gla protein از کلسیفیکاسیون عروقی جلوگیری می‌کند؛ کلسیفیکاسیون یکی از شاخص‌های قابل اتکای آترواسکلروز است.(۴۵۰)(۴۵۱) در مطالعات آینده‌نگر، دریافت بیشتر K1 و K2 به‌ترتیب با ۸ و ۳۰ درصد خطر کمتر بیماری عروق کرونر همراه بود.(۴۴۸) سطح بیشتر dp-ucMGP، علامت کمبود عملکردی K، با ۸۴ درصد خطر بیشتر مرگ از همه علل، ۹۶ درصد مرگ قلبی‌عروقی و ۵۷ درصد رخداد قلبی‌عروقی مرتبط بوده است.

مرور سال ۲۰۲۳ شامل ۱۴ کارآزمایی و ۱۵۳۳ نفر بود: چهار مطالعه K1، نه مطالعه MK-7 و یک مطالعه شکل نامشخص را بررسی کردند.(۴۴۹) جمعیت‌ها شامل بیماری مزمن کلیه، دیابت نوع ۲، زنان یائسه، گیرندگان پیوند کلیه و فقط دو مطالعه در افراد بدون بیماری شناخته‌شده بودند.

در مجموع، ویتامین K سرعت پیشرفت امتیاز کلسیم عروق کرونر را به‌طور آماری کم و dp-ucMGP را به‌شکل واضح کاهش داد. دو مطالعه افراد نسبتا سالم نیز نشان دادند مصرف بلندمدت، دست‌کم سه سال، ممکن است شاخص‌های عروقی سالمندان دارای عوامل خطر خفیف را بهتر کند.(۴۵۴)(۴۵۵)

نتایج مطالعات منفرد ناسازگارند و بهبود نشانگر matrix Gla همیشه با کاهش کلسیفیکاسیون واقعی همراه نبوده است.(۴۴۹)(۴۵۴)(۴۵۶)(۴۵۷) هنوز ثابت نشده که تغییر امتیاز کلسیم به کاهش حمله قلبی، سکته یا مرگ منجر شود؛ بنابراین ویتامین K امیدوارکننده است، نه گزینه ثانویه.

ویتامین D محلول در چربی است و از ماهی، تخم‌مرغ، غذاهای غنی‌شده و ساخت پوستی پس از نور فرابنفش به‌دست می‌آید. گیرنده آن تقریبا در همه بافت‌ها، از جمله سامانه قلبی‌عروقی، وجود دارد.(۴۶۹) اثر بر عملکرد قلب، آترواسکلروز، عروق، انعقاد، التهاب و استرس اکسیداتیو از سازوکارهای پیشنهادی است.(۴۷۰)(۴۷۱)(۴۷۲) بعضی مطالعات نیز بهبود فشار خون یا چربی خون را مطرح کرده‌اند.(۴۷۳)(۴۷۴)

مطالعات مشاهده‌ای سطح پایین‌تر ویتامین D را با بیماری و مرگ قلبی‌عروقی بیشتر مرتبط دانسته‌اند.(۴۷۵)(۴۷۶)(۴۷۷)(۴۷۸) سطح بهینه محل بحث است، اما سازمان‌های اصلی ۲۰ تا ۳۰ نانوگرم در میلی‌لیتر را کافی می‌دانند و زیر ۱۲ نانوگرم در میلی‌لیتر نگرانی بیشتری ایجاد می‌کند.(۴۷۹)(۴۸۰)

بااین‌حال، کارآزمایی‌های یک تا هفت‌ساله نشان داده‌اند مکمل ویتامین D خطر بیماری یا مرگ قلبی‌عروقی را کم نمی‌کند.(۴۸۲)(۴۸۳)(۴۸۴)(۴۸۵) دوز روزانه در برابر دوزهای بزرگ دوره‌ای، جنس، سن و سطح پایه نتیجه را تغییر ندادند.(۴۸۴) مطالعات تصادفی‌سازی مندلی نیز سطح ژنتیکی پایین‌تر را علت افزایش خطر نشان نداده‌اند.(۴۸۶)

حتی در سطح پایه کمتر از ۲۰ نانوگرم در میلی‌لیتر، ۲۰۰۰ واحد روزانه برای میانگین ۵٫۳ سال یا ۱۰۰ هزار واحد ماهانه برای ۳٫۳ سال رخدادها را کم نکرد.(۴۸۷)(۴۸۸) هنوز ممکن است افراد با کمبود شدید زیر ۱۲ نانوگرم در میلی‌لیتر متفاوت باشند، اما کارآزمایی کافی وجود ندارد.

در نارسایی قلبی، بعضی مطالعات افزایش کسر جهشی را گزارش کرده‌اند،(۴۸۹)(۴۹۰)(۴۹۱) به‌ویژه ۴۰۰۰ واحد روزانه برای ۱۲ ماه(۴۹۲) یا دوز بزرگ هر ۱۰ هفته برای شش ماه(۴۹۳) در افرادی با میانگین پایه کمتر از ۲۰. بااین‌حال، مسافت شش‌دقیقه راه‌رفتن و NT-proBNP بهتر نشدند.

ویتامین D برای پیشگیری عمومی قلبی توصیه نمی‌شود و در نارسایی قلبی نیز اثبات‌نشده است. کمبود باید برای سلامت عمومی و طبق آزمایش و نظر پزشک درمان شود، نه با انتظار پیشگیری قلبی مستقل.

عصاره برگ زیتون با روغن زیتون متفاوت و حاوی غلظت بالای پلی‌فنول‌هایی مانند اولئوروپئین و هیدروکسی‌تیروزول است.(۴۹۴)(۴۹۵)(۴۹۶) برگ زیتون حتی می‌تواند پلی‌فنول بیشتری از روغن داشته باشد.(۴۹۷)(۴۹۸) مطالعات حیوانی کاهش فشار خون و بهبود چربی خون را پیشنهاد کرده‌اند.(۴۹۴)(۴۹۵)

در انسان، تعداد اندکی کارآزمایی نتایج ناسازگاری برای عوامل خطر قلبی گزارش کرده‌اند.(۴۹۹)(۵۰۰) بعضی مطالعات در فشار خون بالا سود نشان داده‌اند.(۵۰۱)(۵۰۲)(۵۰۳) در یک کارآزمایی هشت‌هفته‌ای، ۱۰۰۰ میلی‌گرم در روز اثری مشابه یک داروی کاهنده فشار داشت.(۵۰۲)

این یافته‌ها امیدوارکننده‌اند، اما برای اثبات کاهش پایدار و مهم فشار خون کافی نیستند. تفاوت جمعیت و فرآورده احتمالا بخشی از ناهمگونی را توضیح می‌دهد. در حال حاضر عصاره برگ زیتون گزینه اثبات‌نشده است.

رسوراترول پلی‌فنولی در بادام‌زمینی، انواع توت، انگور و به‌ویژه شراب قرمز است. توجه به آن تا حدی از «پارادوکس فرانسوی» می‌آید؛ شیوع نسبتا کم بیماری قلبی در فرانسه با وجود دریافت بالای چربی اشباع.(۵۰۴) فرض شده شراب قرمز و رسوراترول عامل این تفاوت‌اند، اما این فرض اثبات نشده است.

مطالعات سلولی و حیوانی مهار رادیکال آزاد، افزایش آنتی‌اکسیدان، کاهش سیتوکین‌های التهابی، افزایش سیتوکین‌های ضدالتهابی، بهبود میتوکندری و نیتریک‌اکسید و کاهش فیبروز و بزرگ‌شدن قلب را گزارش کرده‌اند.(۵۰۵)(۵۰۶)

شواهد انسانی قانع‌کننده نیست. در دیابت نوع ۲ یا بیماری قلبی، بعضی نشانگرهای التهاب و استرس اکسیداتیو بهتر و برخی بدون تغییر بوده‌اند.(۵۰۷)(۵۰۸)(۵۰۹)(۵۱۰) CRP ممکن است کاهش یابد، اما IL-6 معمولا تغییر نمی‌کند و اهمیت کاهش منفرد CRP روشن نیست.

رسوراترول می‌تواند عملکرد اندوتلیوم را در چند ساعت نخست بهتر کند، اما مصرف روزانه چند هفته‌ای اثر پایداری نشان نداده است.(۵۱۱)(۵۱۲) چربی خون یا فشار خون نیز به‌شکل قابل اتکا و معنادار بهتر نمی‌شوند.(۵۱۲)(۵۱۳)(۵۱۴)(۵۱۵)(۵۱۶) نبود اثر قانع‌کننده بر پیامدهای مهم قلبی، آن را در گروه اثبات‌نشده نگه می‌دارد.

افراد دارای مشکل قلبی ممکن است نسبت به عوارض دوز بالای کافئین، از جمله افزایش فشار خون، حساس‌تر باشند. افزایش خطر آسیب‌های حاد مانند حمله قلبی هنوز فرضی است و نتایج مطالعات یکدست نیست.(۵۱۷)

اگر کافئین مصرف می‌کنید، معمولا از ۴۰۰ میلی‌گرم در روز فراتر نروید. با ایجاد تحمل، دوز را بالا نبرید؛ مدتی مصرف را قطع یا کم کنید تا حساسیت بازگردد.

کافئین همه نوشیدنی‌ها، غذاها، مکمل‌های پیش از تمرین و چربی‌سوزها را جمع بزنید. کافئین ممکن است با نام ماده دیگری پنهان باشد؛ برای نمونه دانه گوارانا از دانه قهوه کافئین بیشتری دارد.

مقدار کافئین نوشیدنی‌ها به نوع دانه، روش تهیه و حجم سرو وابسته است. سقف ۴۰۰ میلی‌گرم ممکن است با چند قهوه غلیظ یا ترکیب قهوه، چای، نوشابه انرژی‌زا و مکمل به‌سرعت پر شود.(۵۱۸)(۵۱۹)(۵۲۰)(۵۲۱)(۵۲۲)(۵۲۳)

راهنماها مرتب به‌روزرسانی و مکمل‌های جدید اضافه می‌شوند. اولویت با گزینه‌های محبوب‌تر، محتمل‌تر از نظر اثر و نیازمند ارزیابی دوباره است. نبود یک مکمل در این راهنما به‌معنای مؤثر یا بی‌خطر بودن آن نیست.

پیش از هر تغییر، ترکیب فعلی را چند هفته ثابت نگه دارید. هر گزینه را جداگانه بررسی و با پزشک مطرح کنید. تداخل منفی با داروها و مکمل‌ها و همچنین اثرهای هم‌افزا را بسنجید. اگر دو ماده اثر جمع‌شونده دارند، ممکن است دوز کمتر هرکدام مناسب‌تر باشد.

در بازه پیشنهادی بمانید. اگر یک دوز دقیق ذکر شده، بیشتر از حدود ۱۰ درصد با آن فاصله نگیرید. دوز بالاتر می‌تواند بی‌فایده یا خطرناک و دوز پایین‌تر بی‌اثر باشد. آغاز با نصف دوز برای افراد حساس به مکمل یا دارو رویکرد محتاطانه‌ای است.

هرجا شواهد اجازه دهد، زمان مصرف در بخش «روش مصرف» آمده است. در بسیاری از موارد داده‌ها متناقض یا غایب‌اند. شروع با نصف دوز کمک می‌کند عوارضی مانند خستگی روزانه یا بی‌خوابی شبانه را شناسایی کنید.

پاسخ در مدخل هر مکمل ذکر می‌شود. غذاهای مختلف هضم، جذب و متابولیسم را متفاوت تغییر می‌دهند. برای نمونه ویتامین‌های محلول در چربی A، D، E و K با یک وعده کوچک دارای چربی بهتر از وعده بزرگ و کم‌چرب جذب می‌شوند.

DRI مجموعه مقادیر مرجع تغذیه‌ای مؤسسه پزشکی آمریکا است. RDA حدی است که نیاز حداقل ۹۷٫۵ درصد افراد سالم را پوشش می‌دهد، نه لزوما مقدار ایده‌آل؛ بنابراین برای ۲٫۵ درصد ممکن است کم باشد. AI مشابه RDA اما با قطعیت کمتر است. UL بیشترین دریافت روزانه‌ای است که برای ۹۷٫۵ درصد افراد سالم ایمن دانسته می‌شود و برای ۲٫۵ درصد ممکن است زیاد باشد.

به‌طور کلی رژیم سالم باید دست‌کم RDA و کمتر از UL هر ماده را فراهم کند، اما استثنا زیاد است؛ فردی که زیاد عرق می‌کند به سدیم بیشتر و مصرف‌کننده متفورمین ممکن است به B12 بیشتر نیاز داشته باشد.

مقادیر مرجع بر وزن میانه جمعیت آمریکا بنا شده‌اند. نیاز با وزن تغییر می‌کند، اما تناسب مستقیم ندارد؛ بنابراین دو برابر بودن وزن به‌معنای دو برابر شدن همه DRIها نیست.

K1 و K2 شکل‌های طبیعی‌اند. K3 شکل مصنوعی شناخته‌شده‌ای است که می‌تواند با گلوتاتیون، آنتی‌اکسیدان اصلی بدن، تداخل کند. این ماده زمانی برای کمبود K نوزادان استفاده می‌شد، اما سمیت کبدی، زردی و کم‌خونی همولیتیک ایجاد کرد. امروز فقط با دوز کم در خوراک دام به‌کار می‌رود و در بدن حیوان به K2 MK-4 تبدیل می‌شود.

بله، سه مسیر این راهنما کاملا تکراری نیستند و می‌توانند هم‌افزا باشند. فلاونوئیدهای کاکائو، هسته انگور یا پوست کاج سرعت تولید نیتریک‌اکسید را بیشتر می‌کنند. نیترات ماده اولیه‌ای فراهم می‌کند که بدون آنزیم NOS به نیتریک‌اکسید تبدیل می‌شود. سیر پیام‌رسانی نیتریک‌اکسید را تقویت می‌کند، هرچند کاهش فشار آن بیشتر با افزایش پیام‌رسانی سولفید هیدروژن مرتبط است. به‌دلیل خطر افت فشار، ترکیب را تدریجی و با پایش انجام دهید.

خیر. حتی میوه‌های نسبتا پرنیترات از بیشتر سبزیجات مقدار کمتری دارند. در هر ۱۰۰ گرم، چغندر حدود ۱۹۹٫۲ میلی‌گرم نیترات دارد، درحالی‌که طالبی ۳۲٫۵، توت‌فرنگی ۱۷٫۲، موز ۷٫۶، سیب دو و پرتقال ۰٫۹ میلی‌گرم دارند.

روغن ماهی عمدتا چربی چندغیراشباع و در برابر گرما، نور و اکسیژن مستعد اکسیدشدن است. افزودن آنتی‌اکسیدان سرعت اکسیدشدن را کم می‌کند. ویتامین E رایج است و پژوهش‌هایی اسید کارنوزیک را احتمالا مؤثرتر دانسته‌اند.(۵۲۴)

محصول را در جای خنک و تاریک، مانند یخچال، نگه دارید. روغن مایع باید در بطری تیره و آن‌قدر کوچک باشد که طی یک یا دو ماه مصرف شود، زیرا با هر بار بازشدن اکسیژن وارد بطری می‌شود. پمپ می‌تواند تماس را کمتر کند و کپسول‌ها نیز نسبت به بطری باز از اکسیدشدن محافظت بیشتری دارند.

مکمل کلسیم ممکن است فشار خون را کم و بعضی شاخص‌های قلبی را بهتر کند، اما خطر هیپرکلسمی را نیز افزایش می‌دهد و شاید به بیماری قلبی کمک کند. همراه ویتامین D احتمال افزایش خطر سکته مطرح شده است.(۵۲۵) شواهد متناقض‌اند و هنوز معلوم نیست سود از زیان بیشتر باشد؛ بنابراین کلسیم فقط برای سلامت قلب در ترکیب قرار نگرفته است.

در بزرگسالان سالم تا ۴۰۰ میلی‌گرم در روز با افزایش خطر قلبی‌عروقی مرتبط نبوده است.(۵۱۷)(۵۲۶) در فشار خون بالا یا بیماری قلبی قبلی، یعنی شرایطی که محرک‌ها ممکن است منع مصرف داشته باشند، اثر بلندمدت نامطمئن است.(۵۱۷)(۵۲۷) مقدار کم تا متوسط شاید قابل تحمل باشد، اما باید فردی و با پزشک ارزیابی شود.

فشار خون با دو عدد مانند ۱۲۰ روی ۸۰ میلی‌متر جیوه گزارش می‌شود. عدد نخست فشار سیستولیک، فشار واردشده به دیواره شریان هنگام انقباض قلب، و عدد دوم فشار دیاستولیک، فشار هنگام استراحت و پرشدن قلب، است. مرزهای تشخیصی میان دستورالعمل‌ها کمی تفاوت دارند؛ تشخیص را بر پایه چند اندازه‌گیری درست و نظر پزشک انجام دهید.

حتی کاهش دو تا پنج میلی‌متر جیوه‌ای فشار سیستولیک می‌تواند بیماری قلبی‌عروقی و مرگ کلی را به‌طور قابل توجه کم کند.(۵۲۹) کاهش وزن در اضافه‌وزن، رژیم DASH، کاهش سدیم، افزایش پتاسیم غذایی، فعالیت بدنی و محدودکردن الکل هرکدام اثر دارند و ترکیب آن‌ها معمولا از اجرای منفرد بهتر است.(۵۳۰)(۵۳۱)(۵۳۲)(۵۳۳)(۵۳۴)

افزایش فعالیت بدنی می‌تواند فشار سیستولیک را چهار تا نه میلی‌متر جیوه کم کند. اثر ورزش در افرادی که فشار پایه بالاتری دارند بیشتر است. فراتحلیل شبکه‌ای نشان داد ترکیب تمرین مقاومتی و استقامتی احتمالا مؤثرتر است، اما میان تمرین ایزومتریک، استقامتی و مقاومتی به‌تنهایی برنده قطعی وجود ندارد.(۵۳۵)

به‌دلیل گزارش ناقص، دوز، دفعات و مدت بهینه روشن نیست. ارتباط مشخصی میان شدت و مقدار کاهش نیز دیده نشد. بیشتر مطالعات در فشار طبیعی یا کمی بالا انجام شده‌اند، بنابراین تعمیم دقیق به فشار خون شدید محدود است. در مجموع همه انواع ورزش مفید به‌نظر می‌رسند، اما مقدار و نوع برتر هنوز مشخص نیست.

انواع مختلف خطر قلبی ممکن است به نوع و مقدار متفاوت تمرین نیاز داشته باشند. ابزار EXPERT برای کمک به تجویز فردی ورزش بر اساس وضعیت بیمار ساخته شده است.(۵۳۶)

در این سامانه درجه A به مرورهای نظام‌مند یا کارآزمایی‌های باکیفیت و مستقیم، B به شواهد مشاهده‌ای قوی یا استنباط از کارآزمایی، C به مطالعات موردشاهدی یا هم‌گروهی خوب و سازگار، و D به شواهد مشاهده‌ای ضعیف‌تر یا نظر متخصص اشاره دارد. در بیماری قلبی تثبیت‌شده، نسخه تمرینی باید با پزشک یا متخصص بازتوانی قلب هماهنگ شود.

سلول‌های ماکولا دنسا در کلیه غلظت سدیم را حس می‌کنند.(۵۳۷) اگر سدیم خون بسیار پایین شود، سامانه رنین، آنژیوتانسین و آلدوسترون فعال می‌شود؛ بنابراین محدودیت بسیار شدید در بعضی شرایط می‌تواند فشار را بالا ببرد.(۵۳۸)

حالت رایج‌تر این است که دریافت زیاد نمک آب بیشتری در بدن نگه می‌دارد، حجم و فشار خون را افزایش می‌دهد و در بلندمدت به سامانه قلبی‌عروقی فشار وارد می‌کند.

کاهش سدیم، فشار سیستولیک و دیاستولیک را بیشتر در افرادی پایین می‌آورد که فشار پایه بالاتری دارند. در فشار طبیعی اثر کوچک، از نظر بالینی ناچیز یا حتی ناموجود است. پاسخ به کاهش ۲۳۰۰ میلی‌گرم سدیم در روز به وضعیت پایه و حساسیت فردی به نمک وابسته است.

شواهدی با قطعیت پایین وجود دارد که مصرف زیاد گوشت قرمز یا فرآوری‌شده را با خطر بیشتر بیماری قلبی‌عروقی مرتبط می‌داند.(۵۳۹)(۵۴۰)(۵۴۱) انجام کارآزمایی تغذیه‌ای بلندمدت دشوار است، بنابراین احتمال رسیدن به قطعیت بسیار بالا کم است.

گوشت فقط بخشی از الگوی کلی است. اگر مقدار آن متعادل باشد، منظم ورزش کنید، میوه و سبزی و فیبر کافی بخورید، سیگار نکشید و الکل را محدود کنید، اثر مستقل آن نگرانی اصلی نیست. برای رویکرد محتاطانه، مصرف را به سه وعده در هفته محدود کنید؛ هر وعده حدود ۸۵ گرم است. ابتدا گوشت‌های نمک‌سود، دودی و بسیار فرآوری‌شده را کم کنید.

گلوتاتیون خوراکی به سیستئین، گلیسین و اسید گلوتامیک تجزیه می‌شود. سیستئین عامل محدودکننده سرعت ساخت گلوتاتیون در بدن است. NAC راهی کارآمدتر و ارزان‌تر برای تأمین سیستئین است و چند مطالعه افزایش بیشتر گلوتاتیون خون با NAC خوراکی نسبت به همان دوز گلوتاتیون خوراکی را گزارش کرده‌اند.

به‌روزرسانی عمده

بیشتر مدخل‌ها مطابق شواهد روز بازبینی شدند و مدخل‌های فیبر، منیزیم و ویتامین‌های B افزوده شدند. رتبه بسیاری از گزینه‌ها تغییر کرد و بخش ترکیب‌ها بازنویسی و ساده شد.

پژوهش: Wyatt Brown، Adel Moussa، Mike Murray، Antonis Damianou و Megan Michaux ویرایش: Molly Gregas بازبینی: Wyatt Brown و Molly Gregas

به‌روزرسانی عمده

مقدمه‌ای جدید و کامل‌تر نوشته شد و مدخل‌های چای سبز، روغن زیتون و گوجه‌فرنگی و لیکوپن اضافه شدند.

پژوهش: Wyatt Brown، Adel Moussa، Mike Murray، Michael Hull، Antonis Damianou و Megan Michaux ویرایش: Molly Gregas بازبینی: Wyatt Brown و Molly Gregas

به‌روزرسانی عمده، نسخه ۳

همه مکمل‌ها مطابق استانداردهای جدید بازبینی شدند، رتبه چند گزینه تغییر کرد و منابع مناسب افزوده شدند. مدخل‌هایی از جمله ال-آرژینین، ال-سیترولین، ویتامین D و اسپیرولینا اضافه شدند. برای همه مکمل‌ها به‌جز گزینه‌های اثبات‌نشده و توصیه‌نشده بخش ایمنی نوشته شد و متن برای خوانایی بهتر ویرایش شد.

پژوهش: Wyatt Brown، Adel Moussa، Mike Murray، Michael Hull و Antonis Damianou ویرایش: Molly Gregas بازبینی: Wyatt Brown و Molly Gregas