ویتیلیگو عارضه‌ای پوستی است که با ازدست‌رفتن رنگدانه در بخش‌هایی از پوست مشخص می‌شود. علت آن روشن نیست، اما عوامل خطر ژنتیکی و سابقهٔ خانوادگی بیماری‌های خودایمنی احتمالاً در ایجاد آن نقش دارند.
۱۵ ژانویهٔ ۲۰۲۶
برداشت ما
در این کارآزمایی تصادفی‌سازی‌شدهٔ کنترل‌شدهٔ ۴ماهه روی ۱۶ زن و مرد مبتلا به ویتیلیگو، افزودن ان‌استیل‌سیستئین به نوردرمانی فرابنفش B باریک‌باند، بهبود بیشتری در علائم ایجاد نکرد.
۴ دسامبر ۲۰۲۵
برداشت ما
در این مرور نظاممند شامل ۸ کارآزمایی تصادفی‌سازی‌شدهٔ کنترل‌شده روی ۲۹۷ فرد مبتلا به ویتیلیگو، شواهد اندکی دربارهٔ بهبود علائم با سوپراکسید دیسموتاز وجود داشت.
۲۹ نوامبر ۲۰۲۴
برداشت ما
در این فراتحلیل مطالعات مشاهده‌ای، سطح سرمی زینک و مس در افراد مبتلا به ویتیلیگو کمتر از افراد بدون بیماری بود، اما نگرانی‌های روش‌شناختی اعتماد به یافته‌ها را کاهش می‌دهد.
۱ دسامبر ۲۰۲۳
برداشت ما
در این فراتحلیل کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی‌شدهٔ کنترل‌شده، افزودن گلیسیریزین ترکیبی به درمان متداول برای ویتیلیگو مؤثرتر از درمان متداول به‌تنهایی بود؛ بااین‌حال، همهٔ یافته‌ها بر کارآزمایی‌هایی با کیفیت روش‌شناختی پایین استوار بودند.
۲۵ مهٔ ۲۰۲۳
برداشت ما
در این مطالعهٔ تصادفی‌سازی مندلی، سطح ژنتیکی پیش‌بینی‌شدهٔ بالاتر فولات با کاهش خطر ویتیلیگو ارتباط داشت.