اسهال مسافرتی باعث مدفوع شل و آبکی می‌شود که به‌طور متوسط ۴ تا ۵ روز طول می کشد و در بیشتر افراد خود به خود برطرف می‌شود (۱). اسهال مسافرتی به دلیل مصرف غذا و آب آلوده به باکتری ها، انگل ها یا ویروس ها رخ می‌دهد که عموماً ناشی از اقدامات بهداشتی نامناسب است (۱). یک مطالعه در سال ۲۰۱۰ بر روی بیش از ۳۰۰۰ اروپایی که به کشورهای در حال توسعه سفر می کردند نشان داد که اسهال مسافرتی در ۱۰٪ تا ۴۰٪ از شرکت کنندگان در طول یک سفر دو هفته ای رخ داده است (۲). نتایج مشابهی در مسافران آمریکایی گزارش شده است (۳). این وضعیت در مردان و زنان به‌طور مساوی رخ می‌دهد. شیوع به مقصد، انتخاب غذا، مدت اقامت، فصل سفر (بیشترین میزان بروز در تابستان) و کشور مبدأ مسافر بستگی دارد (۱ و ۴).. برخی از افراد ممکن است از نظر ژنتیکی مستعد ابتلا به اسهال مسافرتی باشند

علائم بسته به پاتوژن عفونی متفاوت خواهد بود، (۴) اما تمایل دارند شامل: مدفوع شل و آبکی (اسهال) گرفتگی شکم فوریت مدفوع (نیاز ناگهانی و فوری به دفع مدفوع پس از شروع اضطرار) حالت تهوع استفراغ کردن بدحالی تب خون یا مخاط در مدفوع وجود تب بالا (>۳۸.۵ درجه سانتیگراد / ۱۰۱ درجه فارنهایت) یا خون / مخاط در مدفوع نشان دهنده یک مورد شدیدتر اسهال مسافرتی است که نیاز به مراقبت پزشکی دارد (۱).

اسهال مسافرتی اساساً بر اساس علائم بالینی و سابقه سفر تشخیص داده می‌شود. تشخیص نیاز به حداقل ۳ مدفوع بدون شکل در ۲۴ ساعت به اضافه حداقل یکی از موارد زیر دارد: گرفتگی شکم، فوریت مدفوع، تب، تهوع یا استفراغ (۱ و ۴). برای در نظر گرفتن اسهال مسافرتی، این بیماری باید در حین سفر یا ظرف ۱۰ روز پس از بازگشت به خانه رخ دهد (۴). در موارد شدید یا حل نشده، ممکن است نمونه های مدفوع برای شناسایی عامل بیماری زا گرفته شود (۴).

درمان اسهال مسافرتی بر پیشگیری از کم آبی و کنترل علائم (مانند اسهال، حالت تهوع، گرفتگی شکم) متمرکز است (۱). محلول های آبرسانی خوراکی که از قبل مخلوط شده اند یا با افزودن نمک های آبرسانی خوراکی به آب بطری، آب پز یا فیلتر شده تهیه می شوند، می‌توانند برای کاهش کم آبی استفاده شوند (۴). لوپرامید - یک داروی ضد حرکت و ضد ترشح - می‌تواند برای کاهش اسهال استفاده شود، اما باید از مصرف آن در کودکان زیر ۲ سال و در کسانی که تب یا خون/مخاط در اسهال دارند اجتناب شود (۱ و ۴). بیسموت ساب سالیسیلات نیز ممکن است برای کاهش اسهال استفاده شود، اما نسبت به لوپرامید عوارض جانبی بیشتری دارد و با چندین دارو تداخل دارد

پروبیوتیک های حاوی سویه مخمر Saccharomyces boulardii CNCM I-۷۴۵ ممکن است برای پیشگیری از اسهال مسافرتی موثر باشد. یک متاآنالیز در سال ۲۰۱۹، کاهش ۲۱ درصدی در بروز اسهال مسافرتی را هنگامی که این پروبیوتیک در طول سفر مصرف می‌شد، گزارش کرد (۵). سویه های دیگر پروبیوتیک ها نتایج متناقضی را نشان داده اند (۵). تحقیقات مقدماتی که در مورد مکمل‌های پری بیوتیک بررسی می‌شود، نتایج متفاوتی پیدا کرده است و تحقیقات بیشتری برای درک نقش بالقوه پری بیوتیک‌ها مورد نیاز است (۶). مشخص شده است که بیسموت ساب سالیسیلات برای پیشگیری از اسهال مسافرتی، زمانی که در طول یک سفر، حداکثر تا ۳ هفته مصرف شود، ایمن و موثر است. نرخ حفاظت ممکن است تا ۶۵٪ باشد ()

انتخاب های غذایی ممکن است بر خطر ابتلا به اسهال مسافرتی تأثیر بگذارد. غذاهای پرخطر عبارتند از میوه ها و سبزیجات خام پوست کنده نشده، لبنیات پاستوریزه نشده، گوشت و غذاهای دریایی نیم پز، غذاهایی که در دمای اتاق سرو می شوند، غذاهای بوفه ای و غذاهای فروشندگان خیابانی (۱۱). انتخاب نوشیدنی نیز یک خطر قابل اجتناب است. نوشیدنی‌های پرخطر عبارتند از آب لوله کشی، نوشیدنی‌های فواره‌ای، آبجو در شیر و نوشیدنی‌های حاوی یخ (۱۱). بااین‌حال، بررسی ۷ مطالعه نتوانست ارتباطی بین رعایت احتیاطات غذایی توصیه شده و کاهش خطر اسهال مسافرتی پیدا کند (۱۲).

برای بسیاری از افراد، اسهال مسافرتی ظرف ۴۸ ساعت خود به خود برطرف می‌شود و نیازی به درمان ندارد. هنگامی که موارد خفیف هستند، مایعات معمولی، از جمله چای و سوپ، ممکن است برای حفظ هیدراتاسیون کافی باشد (۱ و ۴).

اسهال مسافرتی به دلیل مصرف غذا و/یا آب آلوده به باکتری ها، انگل ها یا ویروس ها رخ می‌دهد که عموماً ناشی از اقدامات بهداشتی ضعیف است (۱). عفونت منجر به افزایش دفع مایعات و الکترولیت ها از طریق دستگاه گوارش می‌شود که منجر به اسهال می‌شود (۴). بیشتر موارد اسهال مسافرتی توسط باکتری های بیماری زا ایجاد می‌شود که کمپیلوباکتر ژژونی، اشریشیا کلی، گونه های سالمونلا و گونه های شیگلا شایع‌ترین آنها هستند (۱۱). اگر اسهال مسافرتی بیش از ۲ هفته طول بکشد، عفونت به احتمال زیاد ناشی از انگلی مانند Giardia intestinalis است (۱ و )