آرتریت به معنای التهاب مفاصل است. برخلاف استئوآرتریت (OA)، شایع‌ترین شکل آرتریت که در اثر ساییدگی و پارگی عمومی ایجاد می‌شود، RA در اثر یک واکنش خودایمنی ایجاد می‌شود که در آن سیستم ایمنی به بافتی که از مفاصل محافظت می‌کند حمله می‌کند و منجر به درد، تورم، التهاب و در نهایت تخریب مفصل می‌شود. RA تمایل دارد مفاصل را به روشی متفاوت از OA تحت تاثیر قرار دهد. مفاصل آرتریت روماتوئید بر خلاف نوع بزرگی استخوانی و سخت مفاصل که اغلب در انگشتان دست افراد مبتلا به OA دیده می‌شود، دارای یک تورم مفصلی متمایز و «پیچیده تر» هستند.

علائم RA اغلب در ابتدا در دست ها، مچ دست، زانو و پا رخ می‌دهد. چندین مفصل ممکن است در یک زمان تحت تاثیر قرار گیرند و تعداد مفاصل آسیب دیده ممکن است در طول زمان افزایش یابد. علائم RA شامل موارد زیر است: درد و تورم در مفاصل - به ویژه دست ها، پاها و زانوها درد و سفتی مفاصل به خصوص بعد از خواب (بنابراین صبح ها بدتر می‌شود و با استفاده بهبود می‌یابد) دست های قرمز و پف کرده خستگی از دست دادن اشتها تب برجستگی های سخت (به نام ندول های روماتوئید) زیر پوست نزدیک مفاصل

RA با ترکیبی از سابقه پزشکی (داشتن یکی از اعضای نزدیک خانواده مبتلا به RA باعث افزایش خطر می‌شود)، معاینات فیزیکی، اشعه ایکس و تست های آزمایشگاهی تشخیص داده می‌شود. اگر مشکوک به RA باشد، آزمایش‌های آزمایشگاهی برای بررسی افزایش التهاب یا علائم خودایمنی انجام می‌شود. تست های تشخیصی RA شامل موارد زیر است: (۱) آزمایش آنتی بادی ضد هسته ای (ANA). تست پروتئین واکنشی C (CRP). آزمایش آنتی بادی سیترولین دار سیترولین دار (CCP). آزمایش خون مکمل تست نرخ رسوب گلبول قرمز (ESR). آزمایش فاکتور روماتوئید (RF). تجزیه و تحلیل مایع سینوویال

اگرچه هیچ درمانی برای RA وجود ندارد، اما تعدادی درمان موثر وجود دارد. درمان‌های RA عموماً برای تسکین درد، کاهش سفتی و التهاب مفاصل و سرکوب فعالیت ایمنی برای محدود کردن آسیب بیشتر مفاصل طراحی شده‌اند. هنگامی که تشخیص RA به دست آمد، درمان در اسرع وقت برای محدود کردن فعالیت بیماری و جلوگیری از بدتر شدن آسیب مفصل آغاز می‌شود. درمان هایی مانند NSAIDS و استروئیدها التهاب را هدف قرار می‌دهند که می‌تواند آسیب مفاصل را محدود کند و اغلب در ترکیب با درمان های طراحی شده برای سرکوب سیستم ایمنی استفاده می‌شود.

مکمل های زیر برای تسکین علائم RA نویدبخش هستند: اسیدهای چرب امگا ۳ گاما لینولنیک اسید (GLA) رعد خدا تاک پروبیوتیک ها

اگرچه رابطه واضحی بین رژیم غذایی و سیستم ایمنی وجود دارد، اما رابطه بین وضعیت تغذیه و خودایمنی به خوبی درک نشده است. تأثیر رژیم‌های غذایی خاص (مانند رژیم مدیترانه‌ای، رژیم‌های گیاه‌خواری، رژیم‌های غذایی حذفی) بر علائم و آسیب‌شناسی RA در حال حاضر نامشخص است، اما این یک حوزه تحقیقاتی فعال است. بنابراین، افراد مبتلا به RA باید قبل از شروع رژیم غذایی خاص با پزشک یا روماتولوژیست خود مشورت کنند (۲).

درمان های زیر برای تسکین علائم RA مورد مطالعه قرار گرفته است: (۲) طب سوزنی ماساژ دادن مدیتیشن ذهن آگاهی تای چی یوگا طب آیورودا (شاخه ای از پزشکی که از هند سرچشمه می گیرد) بالنوتراپی (حمام کردن در شیر یا آب معدنی)

مانند سایر بیماری های خودایمنی، RA به دلیل هدف قرار دادن نامناسب سیستم ایمنی بافت ها یا پروتئین های "خود" ایجاد می‌شود. مکانیسمی که توسط آن این اتفاق می افتد، یک حوزه فعال تحقیقاتی است اما به خوبی درک نشده است. در مورد آرتریت روماتوئید، سیستم ایمنی پوشش سینوویال مفاصل را هدف قرار می‌دهد و باعث التهاب و آسیب پیشرونده به مفصل و در نهایت از دست دادن عملکرد مفصل می‌شود. ژنتیک و عوامل محیطی هر دو نقش مهمی در این بیماری دارند، اما مکانیسم‌های خاصی که باعث ایجاد خودایمنی می‌شوند، مشخص نیست.