سندرم پیش از قاعدگی یا PMS گروهی از علائم است که یک تا دو هفته قبل از قاعدگی شروع می‌شود. اکثر زنان حداقل برخی از علائم PMS را دارند و علائم پس از شروع قاعدگی از بین می روند. برای برخی از زنان، علائم آنقدر شدید است که در زندگی آنها اختلال ایجاد کند، که نوعی PMS به نام اختلال نارسایی پیش از قاعدگی (PMDD) است (۱).

علائم شایع PMS به شرح زیر است: (۱) تورم و حساسیت سینه آکنه نفخ و افزایش وزن سردرد یا درد مفاصل هوس های غذایی تحریک پذیری، نوسانات خلقی، طلسم گریه، افسردگی

PMS معمولاً در صورتی تشخیص داده می‌شود که حداقل یکی از علائم ذکر شده در بالا در طول پنج روز قبل از شروع قاعدگی برای حداقل سه دوره رخ دهد که دو مورد از آنها باید دوره های متوالی باشد. علاوه بر این، این علائم حداقل چهار روز پس از شروع قاعدگی متوقف می‌شود و تا سیکل بعدی عود نمی‌کند (۲).

مسکن‌های بدون نسخه مانند ایبوپروفن، ناپروکسن یا استامینوفن ممکن است به کاهش علائم خفیف PMS (مانند گرفتگی عضلات، سردرد، حساسیت سینه‌ها) کمک کنند. هنگامی که علائم سندرم پیش از قاعدگی شدید باشد، مهارکننده های انتخابی بازجذب سروتونین (SSRIs) مانند پاروکستین (پاکسیل)، فلوکستین (پروزاک)، سیتالوپرام (سلکسا) یا سرترالین (زولوفت) را می‌توان امتحان کرد. داروهای ضد بارداری خوراکی نیز برای کاهش علائم PMS مفید هستند. از نظر تئوری، اینها با تنظیم نوسانات استروژن و پروژسترون در طول یک چرخه کار می‌کنند (۲).

مکمل های کلسیم روزانه (کربنات کلسیم) علائم PMS را کاهش می‌دهند. ویتامین D و ویتامین B۶ نیز برای علائم PMS ارزیابی شده اند، اما شواهد کافی برای حمایت از استفاده از آنها وجود ندارد (۲). بسیاری از گیاهان نیز مورد مطالعه قرار گرفته‌اند که علف‌فرش بیشترین حجم شواهد را در پشت آن دارد (۳).

رژیم های غذایی خاصی برای PMS مطالعه نشده است. برخی از شواهد مشاهده ای نشان داده اند که مصرف غذاهای سرشار از کلسیم، ویتامین D، تیامین و ریبوفلاوین با کاهش خطر PMS مرتبط است (۴ و ۵). توصیه های غذایی رایج برای PMS شامل وعده های غذایی کوچک و مکرر و همچنین کاهش مصرف نمک، کافئین و قندهای تصفیه شده است. این تغییرات برای کاهش تحریک پذیری، بی خوابی، احتباس مایعات، نفخ و افزایش وزن در طول PMS در نظر گرفته شده است (۶).

ورزش اغلب برای PMS توصیه می‌شود زیرا می‌تواند باعث ترشح اندورفین شود که می‌تواند خلق و خو را بهبود بخشد و انرژی را افزایش دهد (۶). روش‌های روان‌شناختی مانند درمان شناختی-رفتاری (CBT) و سایر روش‌ها مانند طب سوزنی با و بدون داروهای گیاهی برای تسکین علائم PMS مورد مطالعه قرار گرفته‌اند. بااین‌حال، تحقیقات بیشتری برای تعیین مزایای آنها مورد نیاز است (۲).

هیچ کس نمی داند چه چیزی باعث PMS می‌شود. این احتمال وجود دارد که تغییرات در سطوح استروژن و پروژسترون و حساسیت فردی به این تغییرات باعث علائم PMS شود. این هورمون ها بر سطوح انتقال دهنده های عصبی مانند گاما آمینوبوتیریک اسید، دوپامین و سروتونین تأثیر می گذارند که به نوبه خود می‌توانند بر خلق و خو تأثیر بگذارند. برخی شواهد نشان می‌دهد که سرکوب استروژن می‌تواند علائم PMS را بهبود بخشد (۲). و کمبود پروژسترون ممکن است علائم را بدتر کند، اما تحقیقات بیشتری لازم است (۷).