پوکی استخوان

پوکی استخوان با تراکم مواد معدنی استخوان (BMD) ستون فقرات یا لگن تشخیص داده می‌شود که با اسکن جذب سنجی اشعه ایکس با انرژی دوگانه (DEXA) اندازه گیری می‌شود. یک BMD نرمال بیش از ۱ انحراف استاندارد (SD) کمتر از میانگین یا مقدار مرجع نیست. استئوپنی (توده استخوانی کم) ۱-۲.۵ SD کمتر از مرجع و پوکی استخوان ۲.۵ SD یا بیشتر کمتر از مقدار BMD مرجع است (۲).

هدف اصلی درمان پوکی استخوان جلوگیری از شکستگی است. این کار با تقویت استخوان ها و با جلوگیری از افتادن انجام می‌شود. درمان های دارویی برای تقویت استخوان ها شامل بیس فسفونات ها (الندرونات، ریزدرونات و غیره)، رالوکسیفن (Evista)، کلسی تونین و برای پوکی استخوان شدیدتر تری پاراتید (Forteo) و دنوزوماب (Prolia) است (۲).

بسیاری از مکمل ها برای پوکی استخوان مورد مطالعه قرار گرفته اند. کلسیم و ویتامین D کافی برای پیشگیری و درمان پوکی استخوان مهم است، بنابراین اگر در رژیم غذایی به اندازه کافی وجود ندارد، مکمل غذایی توصیه می‌شود (۲). مکمل های دیگر مانند مولتی ویتامین ها، ویتامین K و پروبیوتیک ها نیز ممکن است فوایدی داشته باشند، اما تحقیقات با کیفیت بالاتری مورد نیاز است (۳، ۴ و ۵).

برای قوی نگه داشتن استخوان ها و جلوگیری از پوکی استخوان، یک رژیم غذایی سالم به اندازه کافی کلسیم و ویتامین D توصیه می‌شود (۲). یک متاآنالیز تحقیقات مشاهده‌ای نشان داده است که رژیم‌های غذایی غربی شامل فست فود، غذاهای تصفیه‌شده، گوشت و شکر با BMD پایین‌تر در مقایسه با الگوی رژیم غذایی مدیترانه‌ای یا الگوی غذایی بالاتر در لبنیات همراه است (۶ و ۷).

یکی از اهداف کلیدی درمان پوکی استخوان، جلوگیری از شکستگی با جلوگیری از افتادن است. ورزش هایی که شامل تمرینات قدرتی و تعادلی است به جلوگیری از زمین خوردن کمک می‌کند. توصیه های دیگری که ممکن است خطر شکستگی را کاهش دهد شامل محدود کردن مصرف الکل و کافئین، ترک سیگار و افزایش قرار گرفتن در معرض نور خورشید است (۲).

هر کسی ممکن است به پوکی استخوان مبتلا شود، اما در زنان در سنین بالاتر شایع تر است. عوامل خطر ابتلا به پوکی استخوان عبارتند از: سن بالا، وزن کم بدن، سابقه خانوادگی، سیگار کشیدن، مصرف برخی داروها (کورتون ها، داروهای ضد تشنج و غیره) و توده استخوانی کم (استئوپنی) (۱). برخی شرایط پزشکی نیز می‌توانند خطر ابتلا به پوکی استخوان را افزایش دهند، چه به دلیل اثرات خود بیماری، داروهای مورد استفاده برای درمان این بیماری یا هر دو. این شامل صرع، مولتیپل اسکلروزیس، بیماری پارکینسون، سکته مغزی، COPD، نارسایی آدرنال، سندرم کوشینگ، بیماری التهابی روده، مولتیپل میلوما، بیماری سلول داسی شکل، HIV و بسیاری موارد دیگر است (۲).