چاقی

چاقی به‌عنوان داشتن شاخص توده بدنی (BMI) بیشتر یا مساوی ۳۰ کیلوگرم بر متر مربع (کیلوگرم بر متر مربع؛ «متر» به معنای قد فرد تعریف می‌شود. دسته ها به شرح زیر تعیین می شوند: (۲) BMICategory۲۵-۲۹.۹ اضافه وزن ۳۰-۳۴.۹ چاقی کلاس I۳۵-۳۹.۹ چاقی کلاس II≥۴۰ چاقی کلاس III درحالی‌که BMI به‌طور کلی یک اندازه گیری مفید در سطح جمعیت است، زیرا فقط توده کل بدن را محاسبه می‌کند، افرادی که قد بلند و/یا عضلانی هستند ممکن است دارای BMI باشند که واجد شرایط "چاق" باشد. به این ترتیب، فاکتورگیری سایر معیارها مانند درصد چربی بدن در ارزیابی اینکه آیا فردی چاقی دارد یا خیر، مفید است (۳).

درمان اولیه چاقی در بیمارانی که سایر شرایط سلامتی ندارند، اصلاح شیوه زندگی (به‌عنوان مثال، تغییر در رژیم غذایی و ورزش) است. گاهی اوقات از داروهای کاهش وزن نیز استفاده می‌شود. اگر اصلاحات سبک زندگی پس از تلاش طولانی مدت کارساز نباشد، یا اگر فرد دارای چاقی کلاس II یا III با شرایط مزمن اضافی مانند بیماری قلبی یا دیابت باشد، ممکن است جراحی چاقی در نظر گرفته شود (۲).

بسیاری از مکمل های غذایی و مواد غذایی برای کاهش وزن مورد مطالعه قرار گرفته اند. در یک متاآنالیز اخیر از ۶۷ کارآزمایی تصادفی شده، نشان داده شد که ترکیبات غذایی کیتوزان، گلوکومانان و اسید لینولئیک مزدوج به کاهش وزن ۱ تا ۱.۹ کیلوگرم کمک می‌کنند. سایر موادی که معمولا برای کاهش وزن مورد مطالعه قرار می گیرند عبارتند از عصاره چای سبز، عصاره قهوه سبز، پرتقال تلخ و گارسینیا کامبوجیا. شواهد در مورد اثرات آنها محدود است (۴).

رژیم غذایی برای توسعه و مدیریت چاقی نقش اساسی دارد و اصلی ترین مداخلات غذایی برای درمان چاقی شامل محدودیت کالری است. یک رویکرد متداول شامل محدود کردن کالری دریافتی روزانه به ۱۲۰۰-۱۵۰۰ کیلو کالری (کالری تنظیم شده با وزن فرد) برای زنان و ۱۵۰۰-۱۸۰۰ کیلو کالری برای مردان است. رویکرد دیگر، خوردن یک رژیم غذایی با کمبود ۵۰۰ تا ۷۵۰ کیلو کالری است. انواع مختلفی از رژیم های غذایی برای کاهش وزن استفاده شده است. رژیم غذایی که در طول زمان بیشترین سود را خواهد داشت از فردی به فرد دیگر متفاوت است و رعایت رژیم غذایی بسیار مهم است (۲).

فعالیت بدنی و رفتار درمانی در درمان چاقی مهم است. افزایش فعالیت بدنی کالری سوزانده شده را افزایش می‌دهد و با رژیم های غذایی محدود کننده کالری برای چاقی همراه است. انجام ۲۰۰ تا ۳۰۰ دقیقه فعالیت بدنی در هفته برای افراد چاق توصیه می‌شود. رفتار درمانی معمولاً شامل نظارت منظم بر مصرف غذا، فعالیت بدنی و تغییرات وزن است (۲).

چاقی پس از مدت زمان طولانی خوردن کالری بیشتر از آنچه بدن نیاز دارد و مصرف می‌کند، اتفاق می افتد. کالری اضافی به‌عنوان چربی ذخیره می‌شود. عوامل تعیین کننده نیاز کالری برای هر فرد متفاوت است. عواملی که بر وزن تأثیر می گذارند عبارتند از: ترکیب ژنتیکی، پرخوری، خوردن غذاهای پرچرب و عدم تحرک بدنی (۱).