NASH یک نوع شدید و تهاجمی از بیماری کبد چرب غیرالکلی (NAFLD) است که با التهاب (هپاتیت) و آسیب به کبد ناشی از تجمع بیش از حد چربی مشخص می‌شود. NASH با افزایش خطر سیروز، سرطان کبد، نارسایی کبد، بیماری های قلبی عروقی و مرگ و میر مرتبط است (۱).

اکثر افراد مبتلا به NASH هیچ علامت یا نشانه ای از خود نشان نمی‌دهند. با پیشرفت و شدیدتر شدن NASH، افراد ممکن است علائم مبهمی مانند خستگی، ضعف یا درد ربع فوقانی راست شکم را تجربه کنند. آزمایش خون ممکن است افزایش آنزیم های کبدی را نشان دهد، اما این در همه افراد مبتلا به NASH دیده نمی‌شود (۲).

استاندارد طلایی برای تشخیص NASH از طریق بیوپسی کبد است، اما این روش برای افرادی در معرض خطر فیبروز پیشرفته کبدی است. هیچ غربالگری استانداردی برای NAFLD وجود ندارد، بنابراین تشخیص NASH به‌طور تصادفی در هنگام ارزیابی سایر شرایط سلامتی رایج تر است. تصویربرداری - به‌طور خاص، سونوگرافی، اسکن توموگرافی کامپیوتری (CT) یا انواع خاصی از تکنیک‌های تصویربرداری تشدید مغناطیسی (MRI) - ممکن است برای جستجوی علائم تجمع چربی در کبد استفاده شود (۲ و ۳).

رویکرد اصلی برای مدیریت NASH کاهش وزن است که معمولاً از طریق رژیم غذایی و ورزش حاصل می‌شود. اگرچه هیچ دارو یا درمان استانداردی برای NASH تأیید نشده است، اما داروهایی برای مدیریت خطر کلی متابولیک قلبی ناشی از سایر بیماری‌های همراه مانند دیابت، چربی خون یا بیماری قلبی عروقی تجویز می‌شوند. در موارد شدید، اگر NASH به مرحله نهایی بیماری کبدی پیشرفت کرده باشد، ممکن است پیوند کبد مورد نیاز باشد (۲ و ۴). واکسیناسیون هپاتیت A و هپاتیت B در افراد واکسینه نشده خطر آسیب اضافی به کبد را کاهش می‌دهد.

مکمل‌های زیادی برای درمان NASH مورد مطالعه قرار گرفته‌اند، از جمله ویتامین E، ال کارنیتین، بتائین و ملاتونین. سایر مکمل های مورد مطالعه برای NASH شامل سیلیمارین است (۵ و ۶) که در خار مریم و همچنین ترکیبات مختلف پروبیوتیک وجود دارد (۷).

کاهش وزن از طریق رژیم کم کالری و تغییر سبک زندگی برای مدیریت سایر عوامل موثر در بیماری (مانند چاقی) و جلوگیری از عوارض بیشتر (مانند سیروز) توصیه می‌شود. از دست دادن ۵ درصد یا بیشتر وزن بدن می‌تواند به کاهش چربی کبد کمک کند، کاهش ۷ درصد یا بیشتر از وزن بدن می‌تواند منجر به رفع NASH شود و کاهش ۱۰ درصد یا بیشتر از وزن بدن می‌تواند فیبروز را تثبیت یا پسرفت کند. همچنین توصیه می‌شود که افراد مبتلا به NASH مصرف چربی های اشباع شده (به ویژه از گوشت قرمز فرآوری شده)، فروکتوز تجاری و مصرف الکل را کاهش دهند (۸). اگرچه داده‌های کمتری در مورد سایر استراتژی‌های غذایی برای درمان NASH، مانند رژیم غذایی کم کربوهیدرات/پر پروتئین یا روزه‌داری متناوب وجود دارد، این استراتژی‌های غذایی ممکن است مفید باشند اگر افراد رعایت آن‌ها را آسان‌تر کنند و همچنان کمبود کالری را حفظ کنند. مصرف قهوه با کاهش خطر پیشرفت به سیروز در بیماران مبتلا به NASH مرتبط است (۹).

فعالیت بدنی و ورزش منظم برای افراد مبتلا به NASH برای کاهش وزن، کاهش چربی کبد و بهبود سلامت کلی توصیه می‌شود. زمانی که رژیم غذایی و ورزش برای مدیریت چاقی در افراد مبتلا به NASH کافی نباشد، ممکن است درمان دارویی چاقی و جراحی چاقی در نظر گرفته شود (۴).

NASH ناشی از تجمع بیش از حد چربی در کبد است که از ظرفیت آن برای ترشح یا متابولیسم فراتر می‌رود و منجر به آسیب و التهاب کبد می‌شود. این تجمع چربی اضافی که به نام استئاتوز نیز شناخته می‌شود، به دلیل عدم تعادل بین انرژی دریافتی و مصرفی ایجاد می‌شود و انرژی مصرف شده بیشتر از انرژی مصرف شده است (۱۰). افراد مبتلا به چاقی، سندرم متابولیک و دیابت نوع ۲ در معرض بالاترین خطر ابتلا به NAFLD هستند که می‌تواند به NASH تبدیل شود (۴).