سردرد میگرنی

معمولاً سردرد با علائم اضافی حساسیت به نور و صدا، حالت تهوع و بدتر شدن با فعالیت بدنی بیشتر نشان دهنده میگرن است. میگرن همراه با اورا شامل علائم عصبی برگشت‌پذیر است که می‌تواند بینایی یا حسی باشد (مانند چراغ‌های چشمک زن، خطوط زیگزاگ، دید مه‌آلود) (۲).

در بیماران مبتلا به میگرن حاد، درمان های خط اول معمولاً شامل دو دسته از داروها هستند: داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDS) و تریپتان ها. نمونه‌هایی از NSAIDS ایبوپروفن و ناپروکسن و نمونه‌هایی از تریپتان‌ها سوماتریپتان و ریزاتریپتان هستند (۳). زمانی که این درمان ها برای درمان میگرن کافی نباشد یا زمانی که میگرن هنوز خیلی زیاد اتفاق می افتد، ممکن است درمان های پیشگیرانه تجویز شود (۴). اینها می‌تواند شامل داروهای ضد تشنج، فشار خون و داروهای ضد افسردگی باشد. با ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی خود در مورد درمان های مناسب برای شما مشورت کنید.

بسیاری از مکمل ها برای پیشگیری از میگرن مورد مطالعه قرار گرفته اند و به نظر می رسد برخی از آنها فوایدی دارند. برخی از نمونه ها عبارتند از ریبوفلاوین (ویتامین B۲)، منیزیم، کوآنزیم Q۱۰، باتربور و ملاتونین (۵).

برخی غذاها مانند پنیر، شکلات و شراب در برخی افراد باعث میگرن می شوند. بااین‌حال، رژیم های غذایی حذف شده نتایج متفاوتی برای کاهش دفعات میگرن به همراه داشته است. اصلاحات رژیم غذایی خاص مانند رژیم کتوژنیک، رژیم DASH، رژیم غذایی کم چرب برای پیشگیری از میگرن مورد مطالعه قرار گرفته است، اما مشخص نیست که آیا آنها کمک می‌کنند یا خیر (۶).

بسیاری از درمان‌های غیرپزشکی برای پیشگیری از میگرن با کاهش استرس مورد مطالعه قرار گرفته‌اند. برخی از این درمان ها عبارتند از مدیتیشن، ذهن آگاهی، بیوفیدبک، درمان شناختی رفتاری (CBT)، یوگا و هیپنوتیزم (۵).

محرک های میگرن از فردی به فرد دیگر متفاوت است. برای شناسایی بهتر محرک های سردرد، روزنامه های روزانه سردرد توصیه می‌شود. برخی از محرک‌های رایج شناسایی شده عبارتند از الکل، کافئین، خستگی، قاعدگی، برخی غذاها (مانند پنیر یا شکلات)، وعده‌های غذایی فراموش شده، دود، استرس و تغییرات آب و هوایی (۴).