یائسگی

گرگرفتگی، تعریق شبانه، خشکی واژن، بی خوابی، مشکل در تمرکز و نوسانات خلقی، علائم اولیه زنان در دوران گذار به یائسگی و گاهی اوقات در سراسر آن هستند. زنان همچنین می‌توانند تغییراتی را در ترکیب بدن تجربه کنند. علامت اصلی یائسگی فقدان قاعدگی است.

یائسگی از نظر بالینی پس از ۱۲ ماه آمنوره (عدم قاعدگی) بدون دلایل دیگری مانند برداشتن تخمدان ها با جراحی، شیمی درمانی یا رادیوتراپی یا نارسایی اولیه تخمدان تشخیص داده می‌شود. معمولاً بعد از ۴۵ سالگی رخ می‌دهد و اگر قبل از ۴۰ سالگی رخ دهد، غیر طبیعی تلقی می‌شود. آزمایش خون و ادرار را می‌توان برای تشخیص تغییرات در سطح هورمون انجام داد (۲).

درمان‌های پزشکی اصلی برای علائم یائسگی شامل گزینه‌های غیر هورمونی و هورمونی (درمان جایگزینی هورمون (HRT)) است. درمان معمولاً بر اساس انواع علائم تحت مدیریت، سابقه پزشکی شخصی و خانوادگی، سن و ترجیحات شخصی فردی است. برای علائم واژن، مانند خشکی، سوزش و درد در حین مقاربت، گزینه‌های غیرهورمونی مانند مرطوب‌کننده‌های واژن و روان‌کننده‌ها می‌توانند برای علائم کمتر شدید مفید باشند. هنگامی که علائم شدیدتر هستند، داروهای استروژن موضعی می‌توانند موثر باشند. بااین‌حال، درمان های موضعی دیگر علائم یائسگی مانند گرگرفتگی را بهبود نمی بخشد (۳). هنگامی که علائم سیستمیک وجود دارد (مانند گرگرفتگی، تعریق شبانه، اختلالات خواب، خلق و خوی ضعیف)، HRT سیستمیک که استروژن را با یا بدون پروژسترون فراهم می‌کند، موثرترین گزینه است. این را می‌توان به روش های مختلفی مصرف کرد (به‌عنوان مثال، قرص های خوراکی، چسب یا ژل پوستی، حلقه واژینال)، که همگی خطرات و مزایای خاص خود را دارند. HRT همچنین ممکن است خطر پوکی استخوان، دیابت نوع ۲ و سرطان کولورکتال را کاهش دهد (۴، ۵ و ۶). برای افرادی که نمی‌توانند یا نمی خواهند HRT مصرف کنند، گزینه های غیر هورمونی مانند داروهای ضد افسردگی نیز ممکن است به کاهش گرگرفتگی و بهبود خلق و خو کمک کنند (۷). علیرغم مزایای HRT، خطراتی در ارتباط با این درمان وجود دارد و برای همه مناسب نیست. برای اکثر زنانی که HRT را در عرض ۱۰ سال یائسگی یا قبل از ۶۰ سالگی شروع می‌کنند، مزایا به‌طور کلی بیشتر از خطرات آن است (۷).

تعدادی از مکمل های گیاهی و سایر مکمل های غذایی برای درمان علائم یائسگی مورد بررسی قرار گرفته اند. کوهوش سیاه، شبدر قرمز، اسیدهای چرب امگا ۳، دهیدرواپی آندروسترون (DHEA)، روغن گل مغربی، وایتکس آگنوس کاستوس، ایزوفلاون های سویا و خار مریم از جمله انواع مکمل هایی هستند که ادعا می‌شود علائم یائسگی را کاهش می‌دهند.

تغییرات هورمونی در دوران یائسگی می‌تواند بر متابولیسم لیپید و گلوکز تأثیر منفی بگذارد. انجمن قلب آمریکا به زنان توصیه می‌کند که رژیم غذایی غنی از میوه‌ها، سبزیجات، غلات کامل با فیبر بالا و ماهی‌های چرب مصرف کنند و چربی‌های اشباع شده، کلسترول، الکل، سدیم و قند را محدود کنند و از اسیدهای چرب ترانس پرهیز کنند.

ورزش هایی مانند یوگا ممکن است به ویژه برای علائم وازوموتور و روانشناختی مفید باشد (۸). تمرینات قدرتی و مقاومتی به ویژه برای حفظ توده عضلانی و تراکم مواد معدنی استخوان، به ویژه هنگامی که با تمرینات پرتحرکی مانند پریدن، پرش و دویدن همراه باشد، مهم هستند (۹).

یائسگی یک وضعیت طبیعی است که با افزایش سن زنان رخ می‌دهد. با گذشت زمان، فولیکول‌های تخمدان و سلول‌های گرانولوزای زنان کاهش می‌یابد. با توجه به این سلول ها تولید کننده اصلی استرادیول و اینهیبین هستند (۱۰)(هورمونی که به غده هیپوفیز می‌گوید هورمون محرک فولیکول کمتری بسازد)، تعادل هورمونی بدن به سمت پایین‌تر بودن سطوح استروژن و پروژسترون و افزایش سطح هورمون محرک فولیکول و هورمون جسم زرد تغییر می‌کند. این پروفایل هورمونی منجر به چرخه های قاعدگی نامنظم می‌شود که در نهایت به‌طور کلی متوقف می‌شود. تغییرات هورمونی در طول زندگی یک زن