سندرم روده تحریک‌پذیر

علائم و نشانه های اصلی IBS شامل تغییرات طولانی مدت در عادات روده (ماه ها طول می کشد)، درد شکم، نفخ، مخاط در مدفوع، و احساس تخلیه ناقص پس از اجابت مزاج است (۳).

معیار Rome IV را می‌توان برای تشخیص IBS بر اساس نسبت حرکات روده ای که به‌عنوان یبوست یا اسهال رتبه بندی می‌شود در مقایسه با حرکات طبیعی استفاده کرد. علائم باید حداقل یک بار در هفته به مدت حداقل سه ماه رخ دهد تا IBS در نظر گرفته شود (۴). بااین‌حال، آزمایش دقیقی برای IBS وجود ندارد، بنابراین ممکن است یک پزشک (اغلب متخصص گوارش) نیاز به رد سایر بیماری‌های احتمالی با آزمایش خون و مدفوع داشته باشد و همچنین ممکن است کولونوسکوپی را انجام دهد (۳).

داروهای IBS غالب اسهالی شامل داروهای ضد اسهال است که باعث کاهش تحرک روده (انقباضات سازمان یافته دستگاه گوارش) و کاهش محتوای آب در روده می‌شود. پزشکان همچنین ممکن است آنتی بیوتیک ها را برای درمان عفونت های زمینه‌ای یا رشد بیش از حد باکتری های روده کوچک (SIBO) تجویز کنند. داروهای یبوست شامل ملین‌های بدون نسخه یا نسخه‌هایی هستند که محتوای آب در روده را افزایش می‌دهند یا تحرک روده را افزایش می‌دهند. برای عادی سازی حرکت روده می‌توان از داروهای ضد افسردگی یا ضد اسپاسم استفاده کرد (۳).

چندین مکمل مورد مطالعه قرار گرفته و با شواهد قوی برای تسکین برخی از علائم IBS حمایت شده است. روغن نعناع با پوشش روده می‌تواند درد شکم را کاهش دهد و برخی از سویه های پروبیوتیک برای تسکین علائم چندگانه موثر هستند (۵ و ۶). پلی‌متیل سیلوکسان پلی‌هیدرات - یک جاذب روده بدون نسخه - ممکن است علائم متعدد IBS را تسکین دهد (۷). یک مطالعه نشان داده است که مکمل گلوتامین ممکن است علائم IBS پس از عفونی را بهبود بخشد (۸). پری‌بیوتیک‌ها (کربوهیدرات‌هایی که ترجیحاً توسط میکروب‌های مفید روده استفاده می‌شوند) به وضوح مؤثر نیستند، و مزایای جایگزین‌های دیگر مانند گیاهان دارویی سنتی چینی یا آلوئه ورا باید در مطالعات با کیفیت بالاتر تأیید شود (۹).

بسیاری از فیبرهای محلول را می‌توان توسط میکروب های روده تخمیر کرد تا انرژی تولید کند و در نتیجه محصولات جانبی مانند اسیدهای چرب با زنجیره کوتاه و گاز تولید شود. ترکیبی از قابلیت تخمیر و حلالیت می‌تواند منجر به احتباس گاز و آب در روده بزرگ شود که می‌تواند درد شکم و اسهال را بدتر کند. نشان داده شده است که رژیم غذایی کم FODMAP علائم IBS غالب اسهال را کاهش می‌دهد و توصیه های غذایی سنتی (مانند اجتناب از غذاهای محرک، محدود کردن الکل و خوردن وعده های غذایی کوچکتر و مکرر) به‌طور مشابه موثر است (۱۰).

درمان شناختی رفتاری در تعداد کمی از مطالعات بهبود مختصری در علائم IBS (مشابه سایر اشکال روان درمانی) ارائه کرد (۱۱). هیپنوتیزم درمانی همچنین به حدود ۵۰ درصد از شرکت کنندگان در مطالعات معدودی که انجام شده کمک می‌کند (۱۲). Psyllium husk یک مکمل فیبر بدون نسخه است که می‌تواند مدفوع را عادی کرده و علائم IBS را کاهش دهد (۱۳). طب سوزنی نیز مورد مطالعه قرار گرفته است، اما موثرتر از درمان ساختگی (یا دارونما) نبود، بنابراین مزایای آن به دلیل اثر دارونما بسیار محتمل است (۱۴).

علل IBS ناشناخته است، اما تحقیقات نشان می‌دهد که تعدادی از عوامل از جمله ارتباط غیرطبیعی محور روده-مغز، حساسیت احشایی و تحرک تغییر یافته و میکروبیوتای روده دخیل هستند. ارتباط نادرست بین مغز و روده می‌تواند باعث تحرک غیر طبیعی روده و حساسیت احشایی شود که منجر به تغییر در عملکرد روده و درد شکم می‌شود. یکی از اشکال IBS می‌تواند توسط عفونت گوارشی ایجاد شود و بسیاری از علائم IBS با رشد بیش از حد باکتری های روده کوچک (SIBO) نیز رخ می‌دهد. برخی از مطالعات نشان می‌دهد که میکروب های روده افراد مبتلا به IBS با افراد سالم متفاوت است، اما مشخص نیست که آیا این یک علت یا پیامد بیماری است. ژنتیک و آسیب های اولیه زندگی نیز ممکن است بر خطر ابتلا به سندرم روده تحریک پذیر در مراحل بعدی زندگی تأثیر بگذارد (۳).