پرکاری تیروئید وضعیتی است که در آن تیروئید مقادیر زیادی هورمون تیروئید تولید یا ترشح می‌کند. در صورت عدم درمان، پرکاری تیروئید با افزایش خطر پوکی استخوان، فیبریلاسیون دهلیزی و سکته همراه است. در موارد نادر، پرکاری تیروئید می‌تواند به یک وضعیت تهدید کننده زندگی به نام طوفان تیروئید تبدیل شود که با بدتر شدن ناگهانی و شدید علائم پرکاری تیروئید، از جمله تب، ضربان قلب سریع، درد قفسه سینه و گیجی مشخص می‌شود (۱، ۲ و ۳).

علائم و نشانه های رایج عبارتند از: تپش قلب فشار خون بالا لرزش عرق کردن کاهش وزن اضطراب عدم تحمل گرما (احساس گرما/گرگرفتگی یا "گرم دویدن") اگزوفتالموس (برآمدگی چشم)

برای تشخیص پرکاری تیروئید، یک متخصص مراقبت های بهداشتی ممکن است آزمایش خون را برای اندازه گیری سطح هورمون های تیروئید در بدن مانند هورمون تحریک کننده تیروئید (TSH) و ارزیابی بالینی کامل درخواست کند. آزمایش‌های دیگری که ممکن است انجام شوند عبارتند از سونوگرافی تیروئید، جذب ید رادیواکتیو تیروئید و سطوح اضافی هورمون تیروئید مانند تری یدوتیرونین (T۳)، تیروکسین (T۴)، یا T۴ آزاد (FT۴).

بسته به علت پرکاری تیروئید، درمان می‌تواند متفاوت باشد. درمان‌های رایج شامل داروهای ضد تیروئید، برداشتن تیروئید با ید رادیواکتیو، یا برداشتن تیروئید با جراحی (معروف به تیروئیدکتومی) است. بتا بلوکرها - داروهایی که فشار خون و ضربان قلب را کاهش می‌دهند - نیز ممکن است برای کمک به درمان علائم قلبی عروقی مرتبط با پرکاری تیروئید تجویز شوند (۱).

اگر فردی پس از عمل تیروئیدکتومی دچار هیپوکلسمی (سطح پایین کلسیم خون) شود، ممکن است کلسیم و کلسیتریول (نوعی ویتامین D) مکمل مصرف شود. مکمل های دیگری که مورد مطالعه قرار گرفته اند ال کارنیتین و سلنیوم هستند. در برخی موارد، مکمل بیوتین می‌تواند به‌طور کاذب سطوح هورمون تیروئید را افزایش دهد، بنابراین توصیه می‌شود که مصرف مکمل بیوتین را دو روز قبل از انجام آزمایش قطع کنید (۱ و ۴).

ید یک ماده معدنی ضروری برای تولید هورمون های تیروئید است و مصرف بیش از حد غذاهای غنی از ید مانند جلبک دریایی و کلپ می‌تواند باعث پرکاری تیروئید یا تشدید آن شود (۵). یک مطالعه نشان داد که رژیم غذایی پروتکل خودایمنی التهاب و علائم مرتبط با تیروئیدیت هاشیموتو را کاهش می‌دهد، یک بیماری خودایمنی که باعث کم‌کاری تیروئید می‌شود. اگرچه بیماری گریوز، یکی دیگر از اختلالات خودایمنی تیروئید، شایع‌ترین علت پرکاری تیروئید در کشورهایی با مصرف کافی ید است، اما همه پرکاری تیروئید از طریق مکانیسم های خودایمنی رخ نمی‌دهد. تحقیقات بیشتری لازم است تا ببینیم آیا این مزیت به افرادی که پرکاری تیروئید را تجربه می‌کنند نیز می رسد یا خیر (۶).

مطالعات پتانسیل استفاده از داروهای گیاهی را که معمولاً در طب سنتی چین یافت می‌شود برای درمان پرکاری تیروئید بررسی کرده‌اند، اما شواهد با کیفیت بالا در مورد اثربخشی آنها وجود ندارد (۷).

شایع‌ترین علت پرکاری تیروئید، بیماری گریوز است، یک وضعیت خودایمنی که در آن سیستم ایمنی آنتی‌بادی‌هایی تولید می‌کند که غده تیروئید را برای تولید بیش از حد هورمون تیروئید تحریک می‌کند. سایر علل پرکاری تیروئید عبارتند از گواتر چند ندولار سمی، آدنوم سمی و سرطان تیروئید. برخی از داروها مانند آمیودارون، لیتیوم و مهارکننده‌های تیروزین کیناز نیز ممکن است باعث پرکاری تیروئید شوند (۳). در برخی موارد، افراد مبتلا به کم‌کاری تیروئید که تحت درمان با داروهای جایگزین هورمون تیروئید هستند نیز ممکن است دچار پرکاری تیروئید شوند.