اختلال اضطراب فراگیر

براساس تعریف انجمن روان‌شناسی آمریکا، علائم شامل اضطراب و نگرانی، ناراحتی، دشواری در عملکرد، بی‌قراری، خستگی، مشکل تمرکز، تحریک‌پذیری، تنش و/یا اختلال خواب است (۱).

تشخیص با ارزیابی روان‌شناختی پزشک و پس از کنارگذاشتن علت‌های دیگر مانند دارو، مواد، سایر اختلالات اضطرابی یا بیماری‌های جسمی انجام می‌شود (۲). ارزیابی معمولاً بر معیارهای DSM انجمن روان‌شناسی آمریکا یا طبقه‌بندی بین‌المللی بیماری‌های سازمان جهانی بهداشت (ICD) استوار است. در سال ۲۰۲۲، ۵٫۲٪ کانادایی‌های ۱۵ ساله و بالاتر معیار تشخیص را داشتند (۳). معیارهای DSM-5 عبارت‌اند از اضطراب و نگرانی مکرر، بیش‌ازحد و دشوار برای کنترل دربارهٔ چند رویداد یا فعالیت؛ ایجاد ناراحتی یا اختلال در عملکرد؛ و همراهی با دست‌کم سه علامت از بی‌قراری، خستگی، مشکل تمرکز، تحریک‌پذیری، تنش عضلانی و اختلال خواب. این اضطراب باید طی دست‌کم شش ماه در بیشتر روزها رخ داده و دربارهٔ چند موضوع باشد. همچنین نباید با اثر دارو یا ماده، بیماری جسمی یا اختلال روانی دیگر بهتر توضیح داده شود (۱).

مکملی که اضطراب گذرای ناشی از فشار موقعیتی را کاهش می‌دهد لزوماً برای اختلال اضطراب فراگیر مؤثر نیست. بهترین شواهد از کارآزمایی‌هایی می‌آیند که همهٔ افراد در آن‌ها تشخیص GAD داشته‌اند. با اینکه مکمل‌های زیادی برای علائم اضطراب بررسی شده‌اند، شمار مطالعات اختصاصی GAD اندک است. روغن اسطوخودوس، گل ساعتی، آشواگاندا، زعفران و جینکو بیلوبا در پژوهش‌های اولیه امیدوارکننده بوده‌اند. یک کارآزمایی سال ۲۰۱۰ نشان داد کپسول روزانهٔ روغن اسطوخودوس به‌اندازهٔ یک بنزودیازپین مؤثر بود (۴). در مطالعه‌ای کوچک در سال ۲۰۰۱، عصارهٔ گل ساعتی به‌اندازهٔ اگزازپام علائم را بهبود داد (۵). در سال ۲۰۱۶ نیز افزودن گل ساعتی به سرترالین پس از یک ماه اضطراب خودارزیابی‌شده را بیش از دارونما کاهش داد (۶). در کارآزمایی کوچک سال ۲۰۱۳، پودر آشواگاندا طی دو ماه امتیاز «خلق مضطرب» را در مقایسه با دارونما کاهش داد، ولی دیگر علائم متفاوت نبودند (۷). در مطالعه‌ای کوچک در سال ۲۰۱۷، افزودن عصارهٔ زعفران به سرترالین طی شش هفته امتیاز اضطراب را بیش از دارونما پایین آورد (۸). در مطالعهٔ چهارهفته‌ای کوچک سال ۲۰۰۷، عصارهٔ جینکو بیلوبا امتیاز اضطراب را بیشتر از دارونما کاهش داد؛ بااین‌حال، حدود یک‌چهارم افراد به‌جای GAD دچار اختلال سازگاری با خلق مضطرب بودند (۹). در مطالعهٔ مقدماتی کوچک سال ۲۰۰۲، سنبل‌الطیب در مقایسه با دیازپام و دارونما، امتیاز کلی اضطراب را حتی به‌اندازهٔ دارونما کاهش نداد. PMD:12410546 کاوا به‌طور کلی برای علائم اضطراب مؤثر است، اما در مرور سال ۲۰۲۲ برای افراد مبتلا به GAD اثربخشی کمتری داشت (۱۰). به‌دلیل اندازهٔ کوچک این کارآزمایی‌ها، تأیید یافته‌ها به پژوهش بیشتری نیاز دارد.