صرع اختلالی عصبی با تشنجهای تکرارشونده است. تشنج از فعالیت الکتریکی غیرطبیعی مغز ناشی میشود و میتواند هوشیاری، ادراک و کنترل عضله را مختل کند.
صرع اختلال عصبی با تشنجهای تکرارشونده است. تشنج دورهای از فعالیت الکتریکی غیرطبیعی مغز است که ممکن است بیهوشی، توهم یا اسپاسم شدید عضله ایجاد کند. تشنج کانونی به ناحیهٔ مشخص مغز محدود است. تشنج فراگیر، که تونیکـکلونیک یا گراندمال نیز نامیده میشود، کل مغز را درگیر میکند.[1]
تشنج علامت اصلی است و شدت، مدت و ظاهر جسمانی آن بسیار متفاوت است. پیش از تشنج کانونی ممکن است آئورا با دژاوو و توهم رخ دهد. حرکت کنترلناپذیر یکطرفه، بیهوشی و گیجی نیز شایعاند. تشنج فراگیر ممکن است از وقفهٔ کوتاه هوشیاری تا بیهوشی همراه سفتشدن عضله و انقباض کنترلناپذیر دوطرفه متغیر باشد. افسردگی، اضطراب، اختلال خواب، میگرن و اختلال شناختی نیز همراهی شایع دارند.[1][2]
داروهای ضدتشنج مانند فنیتوئین و لاموتریژین خط اولاند. بعضی بیماران عوارض را تحمل نمیکنند و دارو در حدود یکسوم مؤثر نیست. در صورت عدم اثر یا تحمل، جراحی، تحریک عصبی یا تغییر رژیم ممکن است آزموده شود.[2]
ویتامین D، امگا ۳، ویتامین B6 و CBD از مکملهای بررسیشدهاند. شواهد متفاوت است و مکمل نباید جای دارو را بگیرد.[4] پیش از مصرف برای درمان صرع باید با درمانگر مشورت کرد.
مشاهدهٔ تشنج کمتر هنگام روزهداری علاقه به رژیمهای ایجادکنندهٔ کتوز را برانگیخت. پژوهش محدود میگوید رژیم کتوژنیک، تریگلیسرید زنجیرهمتوسط، اتکینز اصلاحشده یا کمشاخص گلیسمی شاید در بعضی افراد تشنج را کم کند. پایبندی بلندمدت به کتوژنیک سخت است و خطر کمبود تغذیهای، اختلال رشد کودک و مشکل گوارشی دارد.[1][2]
۲۱ مهٔ ۲۰۲۶
برداشت ما
آرامسازی پیشروندهٔ عضله روشی تثبیتشده است، اما آیا استرس و خستگی صرع را بهتر میکند؟ تمرین روزانه خستگی را کاهش و عملکرد شناختی و اجتماعی را بهبود داد. اثر معناداری بر استرس یا کیفیت زندگی کلی نبود؛ بنابراین شاید مداخلهای هدفمند برای خستگی و دشواری شناختی باشد.
۱۱ نوامبر ۲۰۲۵
برداشت ما
در این کارآزمایی تصادفیسازیشدهٔ کنترلشده روی ۸۰ شیرخوار دارای سندرم اسپاسم صرعی پاسخنداده به درمان معمول، رژیم اتکینز اصلاحشده در کاهش دفعات تشنج و ناهنجاری EEG از توپیرامات، داروی ضدتشنج، مؤثرتر بود.