اگرچه «سرماخوردگی» معمولاً یک بیماری واحد در نظر گرفته می‌شود، در واقع اصطلاحی عمومی برای عفونت‌های ویروسی خفیف دستگاه تنفسی فوقانی است که ویروس‌هایی مانند راینوویروس، ویروس سین‌سیشیال تنفسی، متاپنوموویروس انسانی و کروناویروس‌های غیرکووید آن را ایجاد می‌کنند. سرماخوردگی یکی از شایع‌ترین بیماری‌های جهان است؛ بزرگسالان به‌طور میانگین سالی ۲ تا ۳ بار و کودکان دفعات بیشتری به آن مبتلا می‌شوند (۱ و ۲).

یکی از تفاوت‌های مهم سرماخوردگی و آنفلوانزا شدت علائم است. سرماخوردگی معمولاً خفیف است، اما آنفلوانزا اغلب شدیدتر است و حتی ممکن است اصلاً علائم دستگاه تنفسی فوقانی نداشته باشد (۳). علائم سرماخوردگی شامل تب، که در کودکان شایع‌تر و در بزرگسالان کمتر شایع است، آبریزش یا گرفتگی بینی، ترشح سبز یا زرد بینی، گلودرد، سرفه یا عطسه، خستگی، درد عضله و سردرد هستند.

سرماخوردگی اغلب توسط خود فرد تشخیص داده می‌شود. در محیط درمانی، تشخیص عمدتاً بر برداشت پزشک از علائم بیمار استوار است. معمولاً سرعت شروع و شدت علائم برای تفکیک آن از آنفلوانزا به کار می‌روند. در گذشته انجام آزمایش تشخیصی نادر بود، اما پس از همه‌گیری کووید-۱۹ رایج‌تر شده است.

درمانی برای ریشه‌کن‌کردن سرماخوردگی وجود ندارد و درمان‌ها تا برطرف‌شدن خودبه‌خودی بیماری بر کنترل علائم متمرکزند. داروهای ضدالتهاب مانند ضدالتهاب‌های غیراستروئیدی (NSAIDها) یا استامینوفن (۴ و ۵) و ضداحتقان‌هایی مانند افدرین و سودوافدرین (۶) ممکن است برای این منظور استفاده شوند.

هیچ مکملی سرماخوردگی را درمان نمی‌کند. بااین‌حال، روی با اطمینان نسبتاً خوبی مدت علائم را کوتاه می‌کند. اکیناسه، Pelargonium sidoides و سیر نیز شاید مدت علائم را کاهش دهند، اما پژوهش برای نتیجه‌گیری قطعی کافی نیست.

ارتباط رژیم غذایی با سرماخوردگی عمدتاً از مسیر ایمنی است. دریافت کافی انرژی، ریزمغذی‌ها و درشت‌مغذی‌ها برای حفظ سامانهٔ ایمنی نیرومند اهمیت دارد و به کاهش خطر و شدت عفونت کمک می‌کند (۷). فلاونوئیدها، ترکیبات گیاهی دارای خواص آنتی‌اکسیدانی و تعدیل‌کنندهٔ ایمنی که در چای، شکلات، کیپر و پونهٔ کوهی فراوان‌اند، (۸) ممکن است در این زمینه قابل‌توجه باشند (۹).

شست‌وشوی بینی و سینوس با محلول نمکی، با وسیله‌ای مانند نتی‌پات یا نبولایزر، شاید علائم را بهتر کند. استفاده از آب تصفیه‌شده، استریل یا آب آماده‌شدهٔ مخصوص این کار بسیار مهم است، زیرا در غیر این صورت عفونت جدی ممکن است رخ دهد (۱۰). برخی کارآزمایی‌ها گزارش کرده‌اند که مدیتیشن و ورزش شاید خطر و شدت سرماخوردگی را کاهش دهند (۱۱ و ۱۲).

بیش از ۲۰۰ ویروس، که بسیاری از آن‌ها راینوویروس هستند، می‌توانند سرماخوردگی ایجاد کنند. این ویروس‌ها همواره در محیط حضور دارند و عفونت از تماس جسمی با فرد یا سطح آلوده، تنفس ذرات ریز معلق حاوی ویروس یا برخورد مستقیم قطرات درشت ناشی از سرفه و عطسه منتقل می‌شود (۱ و ۱۳). عفونت در زمستان و بهار و در مناطق گرمسیری طی فصل باران شایع‌تر است (۱۳).