سرطان کولورکتال با تشکیل تومور در پوشش رودهٔ بزرگ رخ می‌دهد و سومین سرطان شایع جهان و دومین علت مرگ ناشی از سرطان است (۱). مانند سایر سرطان‌های گوارشی، سیگار، الکل، کم‌تحرکی و چاقی خطر را بالا می‌برند. سن بالا، سابقهٔ خانوادگی، سابقهٔ شخصی CRC یا آدنوم پُرخطر و بیماری التهابی روده نیز عوامل خطرند. پیش‌آگهی به سلامت کلی، گسترش سرطان، انسداد کولون و باقی‌ماندن سلول سرطانی پس از درمان بستگی دارد (۲).

تغییر عادت دفع مانند مدفوع خونی یا باریک، اسهال یا یبوست، نفخ، درد گازی، خستگی، استفراغ و کاهش وزن بی‌دلیل شایع‌اند. بیماری ممکن است بی‌علامت باشد؛ به همین دلیل غربالگری برای همهٔ افراد بالای ۴۵ سال توصیه می‌شود (۲).

آزمون‌های گوناگون پوشش روده و نمونهٔ مدفوع را بررسی می‌کنند. در کولونوسکوپی یا سیگموئیدوسکوپی، لولهٔ باریک دوربین‌دار از رکتوم وارد می‌شود تا پزشک پوشش را ببیند و نمونه‌برداری کند. آزمون خون مخفی مدفوع، خونی را که با چشم دیده نمی‌شود شناسایی می‌کند و آزمون DNA مدفوع تغییر مادهٔ ژنتیکی سلول روده را می‌یابد. پس از تشخیص، عکس و سی‌تی‌اسکن گسترش احتمالی سرطان را بررسی می‌کنند (۲).

جراحی رایج‌ترین درمان است و در صورت تشخیص زودهنگام اغلب سرطان را درمان می‌کند. سلول و بافت سرطانی با گرمای ابلیشن رادیوفرکانسی، سرمای شدید کرایوسرجری یا پرتو ایکس پرتودرمانی نیز نابود می‌شوند. شیمی‌درمانی خوراکی یا وریدی می‌تواند سیستمیک یا منطقه‌ای باشد. ایمنی‌درمانی نیز فعالیت دستگاه ایمنی را تغییر می‌دهد تا به سلول سرطانی حمله کند (۲).

شواهد محدود نشان می‌دهند بربرین شاید عود آدنوم کولورکتال را که اغلب به CRC تبدیل می‌شود کاهش دهد (۱). افزودن بعضی گیاهان طب سنتی چین به شیمی‌درمانی در برخی مطالعات کیفیت زندگی، عوارض و پاسخ تومور را بهتر کرد، اما کیفیت شواهد پایین و نتایج متناقض بودند (۳، ۴ و ۵). پروبیوتیک و سین‌بیوتیک شاید عفونت و عوارض پس از جراحی را کاهش دهند (۶)

رژیم اثر مهمی بر خطر دارد. الگوهای محتاطانه مانند DASH با حدود ۲۰٪ خطر کمتر ارتباط دارند (۹ و ۱۰). این رژیم‌ها سرشار از غلات کامل پُرفیبر، میوه، سبزی و حبوبات و کم از گوشت قرمز یا فرآوری‌شده و قند تصفیه‌شده‌اند (۱۱ و ۱۲). رژیم گیاه‌خواری و ماهی‌خواری نیز در مقایسه با رژیم دارای گوشت قرمز با خطر کمتر ارتباط دارند (۱۳)

ورزش درمان محسوب نمی‌شود، اما دست‌کم سه ساعت فعالیت متوسط در هفته بقای بیماران دارای سرطان غیرمتاستاتیک را افزایش می‌دهد (۲۱). مداخلات شناختی مانند درمان شناختی‌رفتاری و آرام‌سازی خستگی مرتبط با سرطان و کیفیت زندگی کوتاه و بلندمدت را بهبود می‌دهند؛ گروه حمایتی اجتماعی کیفیت کوتاه‌مدت را بهتر می‌کند (۲۲). ایمنی‌تغذیه، یعنی فرمول تغذیهٔ روده‌ای یا وریدی همراه آرژینین، گلوتامین و امگا ۳، شاید بازیابی پس از عمل را نسبت به فرمول ساده بهبود دهد (۲۳).

علت دقیق ناشناخته است، اما احتمالاً تعامل سبک زندگی و ژنتیک تقسیم سلول روده را از کنترل خارج می‌کند و تومور می‌سازد. بعضی شواهد نشان می‌دهند استرس اکسیداتیو با آسیب DNA، پروتئین و چربی سلولی جهش‌های منجر به رشد مهارنشده ایجاد می‌کند (۲۴). سندرم لینچ نیز جهش ارثی است که خطر CRC را به‌طور چشمگیر بالا می‌برد.