سرطان پستان

پس از معاینهٔ بالینی مثبت از نظر توده یا تغییر غیرمعمول پستان و زیربغل به سرطان مشکوک می‌شوند. تشخیص با بررسی گسترده شامل ماموگرافی و سونوگرافی، نمونه‌برداری پستان، آزمایش شیمی خون و آزمایش ژنتیک انجام می‌شود. پس از تشخیص، آزمون‌های بیشتری مانند تراکم گیرندهٔ پروژسترون و استروژن و وجود متاستاز برای مشخص‌کردن ویژگی سرطان و شخصی‌سازی درمان انجام می‌شوند (۱).

درمان معمولاً شامل جراحی برداشتن تومور و مقداری بافت اطراف یا لامپکتومی، برداشتن کل پستان یا ماستکتومی، پرتودرمانی یا شیمی‌درمانی است. هورمون‌درمانی، درمان هدفمند و ایمنی‌درمانی نیز رایج‌اند (۱).

پژوهش مکمل غذایی در سرطان پستان محدود است. ویتامین C، ویتامین D، بتاکاروتن و قارچ دم‌بوقلمون (Coriolus versicolor) از مکمل‌های بررسی‌شده برای فایدهٔ احتمالی هستند (۲). EPA و DHA نیز برای کاهش عوارض شیمی‌درمانی مورد توجه‌اند (۳).

رژیم مغذی و متعادل سرشار از سبزی، میوه، مغزها و غلات تصفیه‌نشده و کم از چربی اشباع و گوشت قرمز با بقای بیشتر و تحمل بهتر درمان ارتباط دارد. بعضی داروهای شیمی‌درمانی مواد مغذی را کاهش می‌دهند؛ بنابراین رژیم متعادل برای پیشگیری از کمبود ضروری است (۳). رژیم مدیترانه‌ای، DASH و ضدالتهابی نیز با پیامد و کیفیت زندگی بهتر بیماران تحت درمان ارتباط داشته‌اند (۴).

از نظر پیشگیری، ورزش کافی، محدودکردن الکل و هورمون‌درمانی و شیردهی با خطر کمتر ابتلا ارتباط دارند (۱). بعضی شواهد نشان می‌دهند روش‌های ذهن–بدن مانند یوگا و ذهن‌آگاهی کیفیت زندگی و اختلال خلق بیماران دریافت‌کنندهٔ شیمی‌درمانی را بهبود می‌دهند (۵ و ۶).

علت دقیق شناخته‌شده نیست، اما بیماری معمولاً با جهش DNA آغاز می‌شود که ارثی است یا بر اثر سبک زندگی و محیط شکل می‌گیرد. سن بالاتر، سابقهٔ بیماری پستان، ژن‌های BRCA1 و BRCA2، چاقی و الکل با خطر بیشتر مرتبط‌اند. مواجههٔ بیشتر با استروژن نیز خطر را بالا می‌برد و در قاعدگی زودرس، یائسگی دیررس، هورمون‌درمانی یائسگی، نداشتن زایمان یا زایمان در سن بالاتر رخ می‌دهد (۱).